|
|
|
| ECLI:NL:RBOVE:2026:1074 | | | | | Datum uitspraak | : | 02-03-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 03-03-2026 | | Instantie | : | Rechtbank Overijssel | | Zaaknummers | : | AK_25_3845 en AK_25_3846 | | Rechtsgebied | : | Bestuursprocesrecht | | Indicatie | : | Deze uitspraak gaat over de aan derde belanghebbende verleende omgevingsvergunning voor het bouwen van een bijgebouw op zijn perceel. Eisers wonen vlak bij het perceel van derde belanghebbende en zijn het daar niet mee eens, omdat zij vrezen voor aantasting van hun woongenot en aantasting van het (essen)landschap. Eisers hebben daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening om de bouw van het bijgebouw te voorkomen, zolang geen uitspraak is gedaan op het beroep. Eisers voeren daartoe een aantal gronden aan.
De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de omgevingsvergunning aan [derde belanghebbende] terecht heeft verleend. Eisers krijgen dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Omdat de voorzieningenrechter uitspraak doet op het beroep, wijst hij het verzoek om een voorlopige voorziening af. | | Trefwoorden | : | agrarisch | | | bestemmingsplan | | | buitengebied | | | omgevingsvergunning | | | perceel | | | | Uitspraak | RECHTBANK OVERIJSSEL
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummers: ZWO 25/3845 en 25/3846
uitspraak van de voorzieningenrechter op het beroep en het verzoek om voorlopige voorziening in de zaken tussen
[eiser 1] en [eiser 2], uit [woonplaats 1], verzoekers/eisers,
en
het college van burgemeester en wethouders van Tubbergen
(gemachtigde: mr. S. Olijve-Grendelman).
Als derde-partij neemt aan de zaak deel: [derde belanghebbende] uit [woonplaats 2].
Samenvatting
1.1
Deze uitspraak gaat over de aan [derde belanghebbende] (hierna: [derde belanghebbende]) verleende omgevingsvergunning voor het bouwen van een bijgebouw op zijn perceel aan de [adres]. [eiser 1] en [eiser 2] (hierna: [eiser 1] en [eiser 2]) wonen vlak bij het perceel van [derde belanghebbende] en zijn het daar niet mee eens, omdat zij vrezen voor aantasting van hun woongenot en aantasting van het (essen)landschap. [eiser 1] en [eiser 2] hebben daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening om de bouw van het bijgebouw te voorkomen, zolang geen uitspraak is gedaan op het beroep. [eiser 1] en [eiser 2] voeren daartoe een aantal gronden aan.
1.2.
De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de omgevingsvergunning aan [derde belanghebbende] terecht heeft verleend. [eiser 1] en [eiser 2] krijgen dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Omdat de voorzieningenrechter uitspraak doet op het beroep, wijst hij het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Procesverloop
2.1
Met het besluit van 8 juli 2025 heeft het college aan [derde belanghebbende] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een bijgebouw op zijn perceel aan de [adres]. Het bijgebouw heeft een oppervlakte van 60 m2 en een hoogte van 5.7 meter. [eiser 1] en [eiser 2] hebben bezwaar gemaakt tegen de omgevingsvergunning.
2.2
Met het besluit van 11 december 2025 op het bezwaar van [eiser 1] en [eiser 2] is het college bij het verlenen van de omgevingsvergunning gebleven.
2.3
[eiser 1] en [eiser 2] hebben hiertegen beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen, zodat geen bouwwerkzaamheden plaats mogen vinden zolang geen uitspraak is gedaan op het beroep.
2.4
De voorzieningenrechter heeft het verzoek en het beroep op 24 februari 2026 op zitting behandeld. De zaken zijn gelijktijdig behandeld met de zaak met procedurenummer 25/3844. Aan de zitting hebben deelgenomen: [eiser 1] en [eiser 2]. Namens het college is verschenen de gemachtigde. [derde belanghebbende] is zonder voorafgaande kennisgeving niet verschenen. In de zaken wordt apart uitspraak gedaan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
3.1.
Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
Spoedeisend belang
3.2.
[derde belanghebbende] heeft bij e-mailbericht van 15 januari 2026 laten weten dat de bouwwerkzaamheden in maart 2026 zullen starten. Gelet hierop hebben [eiser 1] en [eiser 2] een spoedeisend belang bij de gevraagde voorlopige voorziening.
Ook uitspraak op het beroep
3.3.
De voorzieningenrechter is van oordeel dat nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak en ziet dan ook aanleiding om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb meteen uitspraak te doen op het beroep van [eiser 1] en [eiser 2].
Wettelijk kader
3.4
Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. [derde belanghebbende] heeft op 21 mei 2025 een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning. Dat betekent dat de nieuwe Omgevingswet van toepassing is. Met de inwerkingtreding van de Omgevingswet heeft elke gemeente direct een omgevingsplan van rechtswege dat regels geeft over de fysieke leefomgeving voor het gehele grondgebied van de gemeente. Dat omgevingsplan bestaat voor nu uit een tijdelijk deel, waarin onder meer alle bestemmingsplannen zijn opgenomen die vóór 1 januari 2024 golden. Ook bestaat het tijdelijke deel van het omgevingsplan uit enkele gemeentelijke verordeningen en de bruidsschat. De bruidsschat bevat regels die eerst op Rijksniveau geregeld waren, maar nu (in ieder geval tijdelijk) onderdeel zijn van het omgevingsplan.
3.5
Voor het perceel waar de woning van [derde belanghebbende] op gelegen is, was voor 1 januari 2024 het bestemmingsplan “Tubbergen, De Esch” van kracht. Dit bestemmingsplan maakt deel uit van het tijdelijk deel van het omgevingsplan van de gemeente Tubbergen. Volgens het bestemmingsplan en de plankaart geldt voor het perceel van [derde belanghebbende] de bestemming ‘Wonen’.
3.6
[derde belanghebbende] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen van een bijgebouw. Dat is een omgevingsplanactiviteit. Onder een omgevingsplanactiviteit wordt onder meer verstaan een activiteit waarvoor in het omgevingsplan is bepaald dat het verboden is deze zonder omgevingsvergunning te verrichten en die niet in strijd is met het omgevingsplan. Dit wordt de binnenplanse omgevingsplanactiviteit genoemd. Het bouwen van het bijgebouw is op grond van het tijdelijk deel van het omgevingsplan verboden zonder omgevingsvergunning voor een binnenplanse omgevingsplanactiviteit.
3.7
In het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl) staan beoordelingsregels. Deze beoordelingsregels vormen het toetsingskader dat geldt wanneer het college de aanvraag van de omgevingsvergunning voor een omgevingsplanactiviteit beoordeelt. In artikel 8.0a, eerste lid, van het Bkl staat dat de omgevingsvergunning voor een binnenplanse omgevingsplanactiviteit wordt verleend als de activiteit niet in strijd is met de regels die in het omgevingsplan zijn gesteld over het verlenen van de omgevingsvergunning. Uit artikel 22.29 van het tijdelijk deel van het omgevingsplan volgt dat het bouwwerk niet in strijd mag zijn met de in het omgevingsplan gestelde regels over bouwen en ook niet in strijd mag zijn met de redelijke eisen van welstand, beoordeeld volgens de criteria van de welstandsnota.
3.8
[eiser 1] en [eiser 2] vrezen voor aantasting van hun woongenot en aantasting van het (essen)landschap. [eiser 1] en [eiser 2] stellen - kort gezegd - dat het bestemmingsplan “Tubbergen, De Esch” niet kan dienen als toetsingskader voor het bouwplan. Volgens [eiser 1] en [eiser 2] is het bestemmingsplan gebaseerd op onjuiste uitgangspunten, omdat het provinciaal ruimtelijk beleid onjuist is verwerkt in het bestemmingsplan. Ook was het college volgens [eiser 1] en [eiser 2] niet bevoegd om op de aanvraag te beslissen. Omdat het perceel volgens de provinciale omgevingsvisie en omgevingsverordening is gelegen binnen het essenlandschap in het agrarisch buitengebied, is instemming van Gedeputeerde Staten met het bouwplan vereist. Deze instemming ontbreekt.
3.9
De voorzieningenrechter overweegt hierover het volgende.
3.10
Op grond van artikel 5.8 van de Omgevingswet beslist het college van burgemeester en wethouders op een aanvraag om een omgevingsvergunning, tenzij op grond van artikel 5.9, 5.9a, 5.10, 5.11 of 5.13 een ander bestuursorgaan is aangewezen. Daarvan is in dit geval geen sprake. Voor het standpunt van [eiser 1] en [eiser 2], dat instemming van Gedeputeerde Staten met het bouwplan is vereist, is geen grondslag.
3.11
Het standpunt van [eiser 1] en [eiser 2], dat het college ten onrechte het bestemmingsplan “Tubbergen, De Esch” als toetsingskader heeft gehanteerd, slaagt niet. Dit bestemmingsplan is vastgesteld op 23 september 2019 en gewijzigd vastgesteld op 20 april 2020. Met de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 4 mei 2021 (ECLI:NL:RVS:2121:939) is het bestemmingsplan onherroepelijk geworden. Daarmee is de vraag of het bestemmingsplan in overeenstemming met provinciaal ruimtelijke beleid tot stand is gekomen, een gepasseerd station. Het bestemmingsplan kan in deze procedure niet opnieuw ter discussie worden gesteld. Het college heeft dit bestemmingsplan daarom terecht als toetsingskader gehanteerd.
3.12
Ten aanzien van de stelling van [eiser 1] en [eiser 2], dat het perceel volgens de provinciale omgevingsvisie en omgevingsverordening is gelegen binnen het essenlandschap in het agrarisch buitengebied, overweegt de voorzieningenrechter het volgende. De stelling van [eiser 1] en [eiser 2] is niet van belang voor de beoordeling van het bestreden besluit. De provinciale omgevingsvisie en omgevingsvergunning bevatten namelijk geen als zodanig door de provincie aangewezen ‘direct werkende regels’ die onderdeel zijn van het toetsingskader bij de beoordeling van het bouwplan van [derde belanghebbende]. Daarom heeft het college het toetsingskader terecht beperkt tot het bestemmingsplan “Tubbergen, De Esch”.
3.13
Volgens de voorzieningenrechter heeft het college tot slot terecht geconcludeerd dat er binnen dit limitatief-imperatieve toetsingskader voor het college geen redenen waren om de omgevingsvergunning te weigeren. Ter plekke is een bijgebouw toegestaan en het bijgebouw voldoet aan de bouwregels die zijn genoemd artikel 5.2.3 van de planvoorschriften. Verder voldoet de aanvraag aan de welstandscriteria. Omdat dus sprake is van een zogenoemde ‘gebonden beschikking’, was het college gehouden om de gevraagde omgevingsvergunning te verlenen. Het college had geen ruimte voor het maken van een nadere belangenafweging, ook niet ten aanzien van de gestelde vrees van [eiser 1] en [eiser 2] voor aantasting van hun woongenot en aantasting van het (essen)landschap.
Conclusie en gevolgen
4. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de omgevingsvergunning in stand blijft. Omdat het beroep ongegrond is, is er geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen. Aangezien [eiser 1] en [eiser 2] geen gelijk krijgen, krijgen zij het griffierecht niet terug. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.P.W. Esmeijer, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. A. Landstra, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op
de griffier is buiten staat de uitspraak te tekenen voorzieningenrechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen deze uitspraak voor zover deze gaat over de voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open.
Dit volgt uit bijlage A behorend bij artikel 1.1 van de Omgevingswet, waarin het begrip ‘omgevingsplanactiviteit’ is gedefinieerd. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
