|
|
|
| ECLI:NL:GHDHA:2026:104 | | | | | Datum uitspraak | : | 03-02-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 16-11-2026 | | Instantie | : | Gerechtshof Den Haag | | Zaaknummers | : | 200.272.078/01 | | Rechtsgebied | : | Civiel recht | | Indicatie | : | Onrechtmatige dekkingsweigering? Verzekeringnemer claimt schadevergoeding van brandverzekeraar in verband met aanvankelijke weigering om dekking te bieden. Hof: de aansprakelijkheid van de verzekeraar voor het te laat betalen is op grond van artikel 6:119 BW gefixeerd op de wettelijke rente. Toepassing van deze regel is in het voorliggende geval niet naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar (artikel 6:248 lid 2 BW). Er is evenmin grond voor veroordeling van de verzekeraar in de proceskosten van de verzekeringnemer boven het toepasselijk liquidatietarief. | | Trefwoorden | : | mestkelder | | | uitkering | | | wettelijke rente | | | | Uitspraak | GERECHTSHOF DEN HAAG
Afdeling Civiel recht
Zaaknummer: 200.272.078/01
Zaaknummer rechtbank: C/09/546685 / HA ZA 18-91
arrest van 3 februari 2026
inzake
Coöperatie Klaverblad Verzekeringen U.A.,
gevestigd te Zoetermeer,
appellante in het principaal beroep,
geïntimeerde in het incidenteel beroep,
hierna te noemen: Klaverblad,
advocaat: mr. J. Streefkerk te Voorburg,
tegen:
1 [geïntimeerde] ,
wonende te [woonplaats] ,
2. [geïntimeerde] Vleesvee B.V.,
gevestigd te Someren,
geïntimeerden in het principaal beroep,
appellanten in het incidenteel beroep,
hierna te noemen: [geïntimeerde] en [geïntimeerde] Vleesvee, en gezamenlijk ook [geïntimeerde] c.s.,
advocaat: mr. A.D. Lindenbergh te Rotterdam
1Het verdere verloop van het geding
1.1.
In deze zaak heeft het hof een tussenarrest uitgesproken op 28 mei 2024. Voor het procesverloop tot die datum verwijst het hof naar dat arrest. Het hof heeft met dat arrest een aanvullend voorschot voor de door het hof benoemde deskundigen vastgesteld.
1.2.
De deskundigen hebben op 25 maart 2025 hun deskundigenbericht ingediend. Bij beschikking van 13 mei 2025 heeft het hof de schadeloosstelling en het loon van de deskundigen vastgesteld. Partijen hebben vervolgens de volgende processtukken gewisseld:
akte intrekking hoger beroep van Klaverblad, met productie 13
antwoordmemorie na deskundigenbericht in incidenteel appel en akte houdende wijziging van eis van [geïntimeerde] c.s.
antwoordakte in incidenteel appel (na wijziging van eis) van Klaverblad.
2Intrekking principaal appel en wijziging van eis in incidenteel appel
2.1.
In haar akte intrekking hoger beroep heeft Klaverblad naar voren gebracht dat zij naar aanleiding van het deskundigenbericht heeft besloten het hoger beroep geheel in te trekken en dat het vonnis van 11 december 2019 als gevolg van deze intrekking in kracht van gewijsde zal gaan. Het hof begrijpt dat Klaverblad haar grieven in het principaal hoger beroep intrekt en berust in de vonnissen van de rechtbank (hierna: het vonnis). Het hof zal Klaverblad alsnog niet-ontvankelijk verklaren in het door haar ingestelde principaal hoger beroep.
2.2.
[geïntimeerde] c.s. heeft zijn eis gewijzigd en concludeert nu tot, samengevat:
bekrachtiging van het vonnis behoudens voor zover de gevorderde buitengerechtelijke kosten (gedeeltelijk) en integrale proceskosten zijn afgewezen;
veroordeling van Klaverblad tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van € 5.362,- ex btw, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum van de inleidende dagvaarding;
veroordeling van Klaverblad tot vergoeding van (gevolg)schade door wanprestatie/onrechtmatige daad, op te maken bij staat, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2016;
veroordeling van Klaverblad tot betaling van de integrale proceskosten, op te maken bij staat (althans de proceskosten volgens liquidatietarief), vermeerderd met de nakosten, een en ander te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na de datum van het te wijzen vonnis.
2.3.
Daarnaast vordert [geïntimeerde] c.s. verklaringen voor recht met de strekking dat Klaverblad gehouden was om direct na kennisname van het rapport van Biesboer van 29 september 2016 of althans eerder dan zij heeft gedaan dekking te verlenen, en dat zij toerekenbaar tekort is geschoten althans onrechtmatig heeft gehandeld door dat niet te doen.
3Bezwaar tegen eiswijziging
3.1.
Klaverblad stelt dat de vordering van [geïntimeerde] c.s. tot vergoeding van (gevolg)schade (post c) in feite een nieuwe grief inhoudt, dat dit in strijd is met de goede procesorde en dat deze vordering daarom moet worden afgewezen. Klaverblad miskent hiermee dat [geïntimeerde] c.s. de vordering tot vergoeding van (gevolg)schade reeds had ingesteld met zijn eerste processtuk in het hoger beroep (memorie van antwoord in principaal appel tevens memorie van grieven in incidenteel appel en akte houdende wijziging eis, petitum sub V). De grondslag van die vordering was in die memorie ook wezenlijk gelijk aan de grondslag die [geïntimeerde] c.s. hiervoor in zijn antwoordmemorie na deskundigenbericht in incidenteel appel/akte houdende wijziging van eis heeft aangevoerd, te weten kort gezegd dat Klaverblad hem gedurende lange tijd tegen beter weten in, en daarmee in strijd met de overeenkomst/onrechtmatig dekking heeft onthouden. Deze eis is dus niet in strijd met de tweeconclusieregel of anderszins in strijd met de goede procesorde. Hierop moet een uitzondering worden gemaakt voor zover [geïntimeerde] c.s. nu ook vergoeding voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat nastreeft. Uit zijn incidentele grief I volgt immers dat de eerder door hem gevorderde vergoeding van gevolgschade uitsluitend vertragingsschade betrof.
3.2.
Wel houdt de nieuwe eis gedeeltelijk een eiswijziging op post c) in, te weten in zoverre [geïntimeerde] c.s. de wettelijke rente op die post nu vordert vanaf 14 oktober 2016 en niet vanaf 8 december 2020. Of dit in strijd is met de tweeconclusieregel of anderszins met de goede procesorde kan in het midden blijven omdat, zoals hierna zal blijken, deze post ten gronde niet voor vergoeding in aanmerking komt. Ook nieuw zijn de in 2.3 genoemde vorderingen tot verklaring voor recht, maar daarbij heeft [geïntimeerde] c.s. geen belang, gegeven zijn vordering sub c), zodat de processuele beoordeling daarvan eveneens achterwege kan blijven.
4Verdere beoordeling
4.1.
Aanleiding tot het onderhavige geschil is een stalbrand bij [geïntimeerde] c.s. op 6 september 2016. [geïntimeerde] c.s. heeft voor zijn schade dekking gevraagd bij zijn brandverzekeraar Klaverblad. Deze heeft onderzoek laten doen naar de brand, en mede op basis van de resultaten van dat onderzoek dekking geweigerd. Dat er brand was geweest stond tussen partijen vanzelfsprekend niet ter discussie; Klaverblad stelde zich evenwel op het standpunt dat de brand was veroorzaakt door (vonken van) slijpwerkzaamheden in de stal door een arbeidskracht van [geïntimeerde] c.s. en het niet treffen van voldoende voorzorgsmaatregelen in dat verband, waardoor die vonken brandbare gassen uit de mestkelder tot ontsteking hadden gebracht, en dat het was te wijten aan roekeloosheid dan wel merkelijke schuld van [geïntimeerde] c.s. – een dekkingsuitsluiting onder de verzekering – dat die voorzorgsmaatregelen niet waren genomen. Klaverblad heeft uiteindelijk wel dekking verleend, na daartoe door de rechtbank te zijn veroordeeld.
4.2.
In het hoger beroep heeft Klaverblad echter haar standpunt gehandhaafd dat zij niet tot uitkering gehouden was. In verband met die stellingname heeft het hof een deskundigenbericht ingewonnen. In hun bericht hebben de deskundigen geconcludeerd dat de brand het meest waarschijnlijk is ontstaan door een elektrisch falen in de sommenkast. Dit scenario is volgens de deskundigen veel waarschijnlijker dan de andere geformuleerde scenario’s voor het ontstaan van de brand door slijpvonken of anderszins. Tot deze conclusie zijn de deskundigen gekomen op grond van enerzijds de vaststelling, samengevat, dat de in de stal aanwezige sommenkast geheel was uitgebrand, wat duidde op een veel hoger temperatuurniveau in die kast dan elders in de stal (en dat daarom deze kast als waarschijnlijke ontstaansplek van de brand kon worden aangemerkt). Anderzijds oordeelden de deskundigen andere scenario’s uitgesloten of (zeer) onwaarschijnlijk, waaronder het scenario dat de brand was ontstaan door ontbranding van gassen uit de mestkelder door ontsteking door slijpvonken (omdat de aanwezigheid van brandbare gassen in de mestkelder en/of slijpvonken met voldoende (ontstekings)energie uitgesloten of (zeer) onwaarschijnlijk was).
4.3.
Na oplevering van het deskundigenbericht heeft Klaverblad, als gezegd, alsnog berust in het vonnis van de rechtbank. Wat resteert is het standpunt van [geïntimeerde] c.s. dat hij niet alleen schade heeft geleden door de stalbrand, maar daarna ook door de langdurige weigering van Klaverblad om uit te keren en het persisteren bij haar standpunt dat zij niet tot uitkering was gehouden. Klaverblad heeft dit volgens [geïntimeerde] c.s. tegen beter weten in gedaan. Voor zijn schade houdt hij Klaverblad daarom aansprakelijk. [geïntimeerde] c.s. stelt schade te hebben geleden in de vorm van kosten van buitengerechtelijke incasso (post b), gevolgschade in de vorm van onder meer hoge financieringslasten voor de herbouw van zijn stal gedurende de periode dat Klaverblad ten onrechte dekking weigerde (post c), en advocaat- en overige kosten in verband met de onderhavige procedure waarin hij dekking moest afdwingen (post d).
4.4.
[geïntimeerde] c.s. wijst erop dat de deskundigen zich in hun deskundigenbericht uiterst kritisch hebben uitgelaten over de door Biesboer in opdracht van Klaverblad opgestelde rapportages over de toedracht van de brand. Die rapportages deugen volgens de deskundigen van geen kant, aldus [geïntimeerde] c.s. Klaverblad heeft zich volgens [geïntimeerde] c.s. ten onrechte – en tegen beter weten in – op die rapportages verlaten en zich daarachter verschuild. Samengevat verwijt [geïntimeerde] c.s. Klaverblad het volgende:
achterhouden van beeldmateriaal, met name cruciaal wat betreft de sommenkast;
negeren van diezelfde sommenkast in het gehele technisch onderzoek en zeker ook in de vraagstelling van Klaverblad aan Biesboer en TBO;
er is eigenlijk geen technisch onderzoek geweest; men is uitgegaan van aannames en algemene stellingen en men heeft essentiële hotspots niet als zodanig aangemerkt;
continu foutief weergeven van teksten uit de verklaring van [arbeidskracht] ; steeds praat Klaverblad over de vlammen in de mestkelder, terwijl dit nooit verklaard is;
met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heeft Klaverblad zelf bewust onjuiste mededelingen toegedicht aan een medewerker van VRBZO en zulks als tekst toegevoegd aan het mailverkeer met TBO;
Klaverblad heeft dus overduidelijk alleen informatie en zelfs foute informatie verstrekt in haar eigen belang, en geen oog gehad voor het belang van haar contractspartij [geïntimeerde] c.s.
4.5.
Het hof oordeelt hierover als volgt. Het verwijt dat [geïntimeerde] c.s. Klaverblad maakt is dat deze gedurende enige periode ten onrechte dekking heeft geweigerd. [geïntimeerde] c.s. spreekt in het verband van schadepost c over gevolgschade. Zijn stellingen komen erop neer dat hij schade heeft geleden doordat vertraging is opgetreden in de nakoming door Klaverblad van haar verbintenis tot betaling van een geldsom (de dekkingsverplichting). Bij aansprakelijkheid daarvoor, fixeert artikel 6:119 BW de vergoedingsplicht voor die schade op de wettelijke rente. Tussen partijen is niet in geschil dat Klaverblad de wettelijke rente heeft vergoed. Het gaat [geïntimeerde] c.s. om zijn schade die daar bovenuit stijgt. Artikel 6:119 BW geeft daarvoor dus geen ruimte. [geïntimeerde] c.s. heeft niet gesteld, of althans niet onderbouwd, dat (en waarom) de verzekeringsovereenkomst een afwijking op deze fixatie-bepaling inhoudt.
4.6.
Toepassing van artikel 6:119 BW kan onder omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn (vgl. Hoge Raad 14 januari 2005, ECLI:NL:HR:2005:AR2760 (Van Rossum/Fortis)). In zodanig geval zou de vergoedingsplicht boven de wettelijke rente kunnen uitstijgen. Naar het hof begrijpt – voor zover nodig met ambtshalve aanvulling van rechtsgronden –, heeft [geïntimeerde] c.s. hierop ook het oog. De door hem aangevoerde omstandigheden zijn echter niet van zodanige ernst en/of aard, dat deze toepassing van artikel 6:119 BW naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar maken. Het hof zal dit hierna toelichten. De door [geïntimeerde] c.s. gestelde grond voor aansprakelijkheid van Klaverblad voor schade uitstijgend boven de wettelijke rente, d.w.z. de situatie dat toepassing van artikel 6:119 BW naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, zal het hof hierna kortheidshalve ook wel aanduiden als onrechtmatige dekkingsweigering.
4.7.
Het hof voegt aan het voorgaande het volgende toe. [geïntimeerde] c.s. voert met zijn verwijten aan dat Klaverblad onzorgvuldig heeft gehandeld/nagelaten, mede in relatie tot de werkzaamheden en rapportages van de door haar ingeschakelde experts Biesboer en iTek. Of eventuele tekortkomingen en fouten van deze experts voor rekening van Klaverblad komen, laat het hof in het midden. Ook als dat het geval zou zijn, rechtvaardigen de stellingen van [geïntimeerde] c.s. niet de conclusie dat toepassing van artikel 6:119 BW naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Ook op de gedragingen van deze experts komt het hof terug.
Ad i.: achterhouden van beeldmateriaal, met name cruciaal wat betreft de sommenkast
4.8.
Concreet benoemt [geïntimeerde] c.s. dat Biesboer een aantal foto’s die zij van TBO (Team Brand Onderzoek van de Veiligheidsregio Brabant Zuid-Oost) had ontvangen, niet heeft verwerkt in haar rapportage. Het gaat hem daarbij met name om foto’s van de uitgebrande sommenkast (volgens de door het hof benoemde deskundigen de ontstaansplek van de brand). In haar eerste rapportage heeft Biesboer hiervan inderdaad geen foto’s opgenomen. Zij vermeldde slechts (p. 6) dat bij de ingestelde visuele inspectie op of aan de restanten van de in de stal aanwezige verdeelinrichting (foto 19) en/of de elektrische installatie in relatie tot de brand geen bijzonderheden waren geconstateerd. Die foto 19 betrof niet de sommenkast, maar een eveneens in de stal aanwezige onderverdeelkast. In haar rapportage van 21 juli 2017 is wel een foto van de uitgebrande sommenkast opgenomen (foto 5). De rapportage beargumenteert dat een technisch mankement in deze kast als oorzaak van de brand onwaarschijnlijk voorkomt (omdat een dergelijke brandoorzaak, volgens de rapportage, in een veel eerder stadium zou zijn opgemerkt).
4.9.
Naar het oordeel van het hof heeft [geïntimeerde] c.s. wat dit betreft onvoldoende toegelicht dat Klaverblad onrechtmatig dekking heeft geweigerd. Dat de door het hof benoemde deskundigen na uitvoerige analyse die sommenkast uiteindelijk als ontstaansplek van de brand hebben aangemerkt, maakt dit niet anders. Verder kan niet worden gezegd dat Biesboer het bezit van niet in haar rapportages opgenomen foto’s van TBO heeft ‘achtergehouden’. Biesboer vermeldde in haar rapport van 29 september 2016 dat zij foto’s van TBO had ontvangen en zij pretendeerde in dat rapport geen volledige weergave daarvan. [geïntimeerde] c.s. of de door hem ingeschakelde deskundige NassauPoort had daar desgewenst navraag naar kunnen doen bij Biesboer en/of Klaverblad en/of TBO. Op dit punt kan geen aansprakelijkheid van Klaverblad worden aangenomen.
Ad ii: negeren van diezelfde sommenkast in het gehele technisch onderzoek en zeker ook in de vraagstelling van Klaverblad aan Biesboer en TBO
4.10.
Het verwijt dat de sommenkast is genegeerd in de vraagstelling van Klaverblad aan Biesboer mist feitelijke grondslag. De Biesboer-rapportage van 21 juli 2017 vermeldt immers als vraag, kennelijk van Klaverblad: ‘Kunt u ook aanvullend iets zeggen over de elektra/verdeelkasten als mogelijke oorzaak van de brand?’ De overige verwijten wat betreft de sommenkast worden hierna (ad iii) besproken.
Ad iii: er is eigenlijk geen technisch onderzoek geweest; men is uitgegaan van aannames en algemene stellingen en men heeft essentiële hotspots niet als zodanig aangemerkt
4.11.
Dit verwijt heeft [geïntimeerde] c.s. toegelicht aan de hand van een aantal observaties in het deskundigenbericht over de werkzaamheden en rapportages van Biesboer en iTek.
15 minuten fotosessie.
[geïntimeerde] c.s. meent dat het onderzoek van Biesboer onzorgvuldig is geweest omdat de expert van Biesboer bij eerste bezoek slechts gedurende vijftien minuten foto’s heeft gemaakt. Dit enkele feit zegt echter niks, al was het maar omdat goed mogelijk is om in relatief korte tijd ter zake dienende foto’s te maken na voorafgaande inventarisatie.
Scenario slijpvonken ontsteken mestgasmengsel.
[geïntimeerde] c.s. voert verder aan dat Biesboer heeft miskend dat (in algemeen toegankelijke wetenschappelijke literatuur is terug te vinden dat) methaan lichter is dan lucht en zich dus niet zonder meer op een laag niveau in de vrije ruimte van de mestkelder kan hebben opgehoopt. Klaverblad heeft in haar reactie op het concept-rapport kritiek geformuleerd op de bevindingen van de deskundigen wat betreft de (on)brandbaarheid van het gasmengsel in/boven de mestkelder, waartegenover [geïntimeerde] c.s. niet (onderbouwd) heeft aangevoerd dat die kritiek van elke realiteitszin ontbloot is. Hierbij komt dat de ten tijde van de brand in de stal aanwezige arbeidskracht [arbeidskracht] heeft verklaard dat hij heeft waargenomen dat de hele mestkelder in brand stond. Ook heeft Klaverblad op de mondelinge behandeling in het hoger beroep gewezen op diverse publicaties die vermelden dat de oorzaak van stalbranden veelvuldig wordt gevonden in werkzaamheden/slijpen/ontbranding van mestgassen, terwijl vaststaat dat in deze zaak de brand is ontstaan toen [arbeidskracht] bezig was met slijpwerkzaamheden in de stal. Tegen deze achtergrond kan niet worden gezegd dat sprake is van onrechtmatige dekkingsweigering door dekking te weigeren met een beroep op de bevindingen op dit punt van onder meer Biesboer. Hetzelfde geldt voor het handelen van Klaverblad in relatie tot de bevindingen van Scheerder (i-TEK) wat betreft de energie van slijpvonken en hun potentie om een mestgasmengsel tot ontbranding te brengen. Dat de door het hof benoemde deskundigen tot andere conclusies zijn gekomen, maakt dit niet anders.
Uitgebrande sommenkast. Zoals hiervoor (4.9) vermeld handelde Klaverblad niet onrechtmatig door dekking te weigeren in weerwil van (haar bekendheid met) de aanwezigheid van een uitgebrande sommenkast. Biesboer merkte deze sommenkast niet aan als waarschijnlijke ontstaansplaats van de brand, omdat dit volgens haar dan veel eerder zou zijn opgemerkt (hiervoor, 4.8). [geïntimeerde] c.s. heeft onvoldoende toegelicht dat (Klaverblad moest begrijpen dat) deze redenering van Biesboer onhoudbaar was.
Vindplaats brandblusser. [geïntimeerde] c.s. verwijst naar het deskundigenbericht waar dit hoogst opmerkelijk oordeelt dat Klaverblad Biesboer niet heeft gevraagd of opgedragen om vast te stellen of de plaats waar TBO de brandblusser heeft aangetroffen (nabij de sommenkast), in verband kan worden gebracht met de zone waar [arbeidskracht] de eerste brandverschijnselen heeft waargenomen. Ook dit rechtvaardigt niet de kwalificatie onrechtmatige dekkingsweigering door Klaverblad als hiervoor bedoeld. Hierbij verdient nog aantekening dat de deskundigen (ook) niet hebben vastgesteld dat de aangetroffen brandblusser door [arbeidskracht] op die plaats was gebruikt.
Onvoldoende/ontoereikend onderzoek. Ook de overige stellingen van [geïntimeerde] c.s. met de strekking dat Biesboer en/of iTek en/of Klaverblad onvoldoende en/of ontoereikend onderzoek hebben gedaan, kunnen niet tot de conclusie leiden dat Klaverblad onrechtmatig dekking heeft geweigerd.
Ad iv: continu foutief weergeven van teksten uit de verklaring van [arbeidskracht] ; steeds praat Klaverblad over de vlammen
in
de mestkelder, terwijl dit nooit verklaard is
4.12.
[geïntimeerde] c.s. verwijst naar het deskundigenbericht waar dit zich kritisch uitlaat over een passage in een brief van Klaverblad van 21 juni 2017 met voor zover van belang de volgende inhoud: “De werknemer heeft verklaard dat hij vlammen zag achter zich in de mestkelder en dat direct na zijn bluspoging de hele kelder in brand stond. De brand is in de kelder begonnen, achter de rug van de werknemer die daar aan het slijpen was.” Het deskundigenbericht wijst erop dat [arbeidskracht] slechts had verklaard, op de vraag wanneer hij de brand had ontdekt en wat hij precies zag: “Ik stopte op een gegeven moment met slijpen en zag achter mij vuur.” En op de vraag op welke hoogte dat was: “Dat weet ik niet precies. Toen ik mij omdraaide zag ik ineens vuur. Ik legde de machine weg en pakte de brandblusser. Dat gebeurde binnen 2 à 3 seconden. Ik heb de brandblusser leeggespoten maar het ging zo snel. De hele mestkelder stond in brand en ik kon niet anders dan naar buiten gaan.” Volgens het deskundigenbericht blijkt uit deze verklaring van [arbeidskracht] niet dat hij brand in de mestkelder had waargenomen. Ook dit alles draagt niet bij aan het verwijt van onrechtmatige dekkingsweigering van de zijde van Klaverblad. De brief vormde onderdeel van correspondentie over de toedracht van de brand met de toenmalige advocaat van [geïntimeerde] c.s., die zelf over de desbetreffende verklaring van [arbeidskracht] beschikte. Klaverblad interpreteerde die verklaring kennelijk zo dat [arbeidskracht] vlammen in de mestkelder had gezien. Dat was niet wat hij letterlijk had verklaard, maar de interpretatie van Klaverblad kan niet onnavolgbaar worden geoordeeld in het licht van de waarneming waarover [arbeidskracht] wél had verklaard, te weten dat “de hele mestkelder in brand [stond]”.
Ad v: met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heeft Klaverblad zelfbewust onjuiste mededelingen toegedicht aan een medewerker van VRBZO en zulks als tekst toegevoegd aan het mailverkeer met TBO
4.13.
[geïntimeerde] c.s. verwijt Klaverblad feitenmanipulatie doordat Klaverblad ten onrechte heeft gesteld dat een medewerker van TBO heeft gezegd “voor ons is het duidelijk dat de oorzaak menselijk handelen/slijpwerk is, in combinatie met onvoldoende voorzorgsmaatregelen. Mocht het tot een rechtszaak komen horen we dat dan wel van u”. [geïntimeerde] c.s. wijst op een brief van de Veiligheidsregio Brabant Zuid-Oost van 14 december 2017 waarin deze schrijft dat de brandonderzoekers of andere medewerkers van VRZBO deze woorden niet hebben gebezigd in een gesprek met Biesboer of Klaverblad.
4.14.
[geïntimeerde] c.s. vermeldt niet dat Klaverblad er op de mondelinge behandeling in eerste aanleg op heeft gewezen dat zij haar telefoonnotitie destijds heeft gedeeld met de betrokken brandonderzoekers, met de vraag of de notitie een juiste weergave vormde van het gesprek destijds en van de visie van de brandonderzoekers. In die notitie was onder meer opgetekend, als conclusie “voor ons is het duidelijk dat de oorzaak menselijk handelen/slijpwerk is, in combinatie met onvoldoende voorzorgsmaatregelen. Zo kijken wij er tegenaan.” Hierop is Klaverblad teruggemaild met de mededeling: “Ik weet niet exact meer wat er in september 2016 verklaard is maar volgens mij komt dit wel overeen met onze conclusies destijds.” Het essentiële onderdeel van de door Klaverblad aan TBO toegeschreven zienswijze (dat men slijpen met onvoldoende voorzorgsmaatregelen als brandoorzaak zag) was dus niet uit de lucht gegrepen. De latere brief van VRZBO maakt dat niet anders, en maakt in elk geval niet dat Klaverblad onrechtmatig dekking heeft geweigerd.
Ad vi: Klaverblad heeft dus overduidelijk alleen informatie en zelfs foute informatie verstrekt in haar eigen belang, en geen oog gehad voor het belang van haar contractspartij [geïntimeerde] c.s.
4.15.
Dit ‘verwijt’ is een conclusie (‘dus’) en heeft geen zelfstandige betekenis ten opzichte van de overige hiervoor besproken verwijten van [geïntimeerde] c.s.
4.16.
Ook als alle hiervoor besproken gedragingen en omstandigheden in onderlinge samenhang in aanmerking worden genomen, en de besproken gedragingen van Biesboer en iTek aan Klaverblad worden toegerekend in de zin van de artikelen 6:76/6:171 BW, moet nog steeds worden geoordeeld dat het niet naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar om de aansprakelijkheid van Klaverblad conform het bepaalde in artikel 6:119 BW te fixeren op de wettelijke rente. De conclusie moet luiden dat Klaverblad zich niet schuldig heeft gemaakt aan onrechtmatige dekkingsweigering. Post c is daarom niet toewijsbaar. Klaverblad heeft ook niet onrechtmatig verweer gevoerd in de onderhavige procedure. De proceskosten van [geïntimeerde] c.s. (post d) zijn daarom niet toewijsbaar boven het liquidatietarief. Aan zijn grief tegen de afwijzing van zijn post b heeft [geïntimeerde] c.s. slechts de gestelde maar door het hof verworpen onrechtmatige dekkingsweigering ten grondslag gelegd. Deze post is daarom niet toewijsbaar. De door [geïntimeerde] c.s. gevraagde verklaringen voor recht zijn om deze redenen evenmin toewijsbaar.
4.17.
Het hof verwerpt het bewijsaanbod van [geïntimeerde] c.s. als te vaag dan wel als niet ter zake dienend.
4.18.
Het hof zal Klaverblad niet-ontvankelijk verklaren in het principaal hoger beroep, en in het incidenteel hoger beroep het bestreden vonnis voor zover in incidenteel beroep aan het oordeel van het hof onderworpen bekrachtigen, met veroordeling van Klaverblad in de kosten van het principaal hoger beroep en [geïntimeerde] c.s. in die van het incidenteel hoger beroep. Wat in hoger beroep meer of anders is gevorderd, zal worden afgewezen. Het hof begroot de proceskosten als volgt.
4.19.
De kosten van de deskundigen, die reeds uit het door Klaverblad verstrekte voorschot zijn voldaan, blijven voor rekening van Klaverblad.
5Beslissing
Het hof:
5.1.
verklaart Klaverblad niet-ontvankelijk in het principaal hoger beroep;
5.2.
bekrachtigt in het incidenteel hoger beroep het vonnis van de rechtbank Den Haag van 11 december 2019 voor zover in incidenteel beroep aan het oordeel van het hof onderworpen;
5.3.
veroordeelt Klaverblad in de kosten van het principaal hoger beroep, begroot op € 20.776,-, vermeerderd met de wettelijke rente (artikel 6:119 BW) vanaf 14 dagen na de datum van dit arrest;
5.4.
bepaalt dat als Klaverblad niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan de uitspraak heeft voldaan en dit arrest vervolgens wordt betekend, zij de kosten van die betekening moet betalen, plus extra nakosten van € 98,-, steeds vermeerderd met de wettelijke rente (artikel 6:119 BW) vanaf 14 dagen na de datum van betekening;
5.5.
bepaalt dat de kosten van de deskundigen voor rekening van Klaverblad blijven;
5.6.
veroordeelt [geïntimeerde] c.s. in de kosten van het incidenteel hoger beroep, begroot op € 2.769,-, vermeerderd met de wettelijke rente (artikel 6:119 BW) vanaf 14 dagen na de datum van dit arrest;
5.7.
bepaalt dat als [geïntimeerde] c.s. niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan de uitspraak heeft voldaan en dit arrest vervolgens wordt betekend, hij de kosten van die betekening moet betalen, plus extra nakosten van € 98,-, steeds vermeerderd met de wettelijke rente (artikel 6:119 BW) vanaf 14 dagen na de datum van betekening;
5.8.
verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad;
5.9.
wijst af wat in hoger beroep meer of anders is gevorderd.
Dit arrest is gewezen door mrs. J.W. Frieling, R.J.F. Thiessen en B.R. ter Haar en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 3 februari 2026 in aanwezigheid van de griffier. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|