|
|
|
| ECLI:NL:GHARL:2026:7192 | | | | | Datum uitspraak | : | 27-10-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 10-11-2026 | | Instantie | : | Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden | | Zaaknummers | : | 200.360.442/01 | | Rechtsgebied | : | Civiel recht | | Indicatie | : | Tussenarrest. Beslissing op bezwaar tegen voorwaardelijke eiswijziging door geïntimeerde. Verwerping van bezwaar dat geïntimeerde geen incidenteel hoger beroep heeft ingesteld. | | Trefwoorden | : | vaststellingsovereenkomst | | | wettelijke rente | | | | Uitspraak | GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
locatie Leeuwarden
afdeling civiel recht
zaaknummer gerechtshof 200.360.442
zaaknummer rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, 320702
arrest van 27 oktober 2026
in de zaak van
DJM Bedrijfsdiensten B.V.
die gevestigd is in Raalte die hoger beroep heeft ingestelden bij de rechtbank gedaagde was tevens eiseres in reconventie hierna te noemen: DJMadvocaat: mr. D.B. Dubach
en
Rovapro B.V.
die gevestigd is in Rotterdamdie voorwaardelijk hoger beroep heeft ingestelden bij de rechtbank eiseres was tevens verweerster in reconventiehierna te noemen: Rovaproadvocaat: mr. C.L. Verhoef
1Het verloop van de procedure in hoger beroep
DJM heeft hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof (hierna: het hof) tegen het vonnis dat de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, (hierna: de rechtbank) op 1 oktober 2025 tussen partijen heeft uitgesproken. Het verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit:
de dagvaarding in hoger beroep
de memorie van grieven
de memorie van antwoord tevens voorwaardelijke wijziging van eis
de akte uitlating voorwaardelijke wijziging van eis
het verslag (proces-verbaal) van de mondelinge behandeling die op 16 juli 2026 is gehouden
het tussenarrest van 11 augustus 2026 waarin een beslissing is gegeven op de voorwaardelijke vermeerdering van eis
een akte van DJM met een productie
het verslag (proces-verbaal) van de op 9 september 2026 voorgezette mondelinge behandeling.
2De kern van de zaak
2.1
DJM heeft in opdracht van Rovapro coatingswerkzaamheden uitgevoerd aan de buitenkozijnen en -vensterbanken van een kantoorpand van Rovapro. Voor de uitvoering van die werkzaamheden heeft zij (ook) derden ingeschakeld. Rovapro heeft geklaagd over het resultaat van die werkzaamheden, ook na herhaalde pogingen tot herstel. Partijen hebben daarna samen met de andere betrokkenen bij de werkzaamheden afspraken gemaakt over welke (herstel)werkzaamheden nog verricht zouden worden. Die werkzaamheden zijn niet uitgevoerd. Rovapro vordert in deze procedure vervangende schadevergoeding. De vraag ligt voor of ddat terecht is en zo ja, wat voor bedrag DJM dan aan Rovapro verschuldigd is.
2.2
De rechtbank heeft geoordeeld dat de nadere afspraken die partijen samen met de andere betrokkenen hebben gemaakt, moeten worden beschouwd als een vaststellingsovereenkomst. DJM bleef als opdrachtnemer verantwoordelijk voor de uitvoering van die afspraken. Omdat die afspraken niet zijn nagekomen heeft Rovapro aanspraak op vervangende schadevergoeding. De hoogte daarvan kan worden vastgesteld op het bedrag dat door een andere aannemer aan Rovapro is geoffreerd voor het verrichten van de werkzaamheden zoals die volgens Rovapro waren afgesproken. Met verrekening van het restantbedrag dat Rovapro nog aan DJM moest betalen op grond van de opdracht, is DJM veroordeeld tot betaling van € 96.510,01 vermeerderd met wettelijke rente. Aan die veroordeling heeft DJM inmiddels voldaan.
2.3
In eerste aanleg vormde ook de uitvoering en beëindiging van een schoonmaakopdracht nog een onderdeel van het geschil van partijen. Die discussie speelt in dit hoger beroep echter geen rol meer en wordt door het hof dus verder niet meer aangeroerd.
2.4
Het hoger beroep van DJM strekt tot vernietiging van de hiervoor genoemde veroordeling met afwijzing van de betreffende vorderingen van Rovapro.Het hoger beroep slaagt grotendeels niet. Hoe het hof tot die beslissing is gekomen zal hierna worden uitgelegd. Daarbij zullen eerst de feiten worden genoemd waar in deze zaak vanuit kan worden gegaan. Daarna zal worden ingegaan op de bezwaren (grieven) die DJM naar voren heeft gebracht tegen het vonnis van de rechtbank.
3
3. De feiten
3.1
Rovapro is eigenaresse van het kantoorpand aan de [adres] in Deventer
(hierna: het kantoorpand).
3.2
DJM houdt zich bezig met de schoonmaak en het onderhoud van onder andere kantoorpanden.
3.3
Op 29 september 2017 is tussen partijen een overeenkomst tot stand gekomen voor het reinigen van de gevels en kozijnen van het kantoorpand van Rovapro aan de [adres] in Deventer en voor het aanbrengen van een SRT coating op de kozijnen en vensterbanken. Voor de opdracht is een aanneemsom van € 9.500 overeengekomen. Bij de uitvoering van de opdracht heeft DJM als onderaannemer WR Schoonmaakdiensten ingeschakeld, die op haar beurt gebruik heeft gemaakt van diensten van de heer [naam1] .
3.4
Op 9 november 2017 heeft DJM een factuur naar Rovapro gestuurd ter hoogte van de aanneemsom van € 11.495,00 (inclusief BTW). Rovapro heeft de helft van deze factuur betaald, omdat volgens haar nog niet alle werkzaamheden waren verricht.
3.5
Op 24 oktober 2019 heeft Rovapro DJM aansprakelijk gesteld, omdat volgens haar de werkzaamheden niet goed waren uitgevoerd. Met name beklaagt zij zich erover dat ondanks toezeggingen om wat niet goed gedaan was te verhelpen, nog steeds sprake is van optredende vaalheid bij de kozijnen en beplating.
3.6
Op 9 december 2021, nadat diverse rapporten waren uitgebracht over de vaalheid, waaruit, samengevat, bleek dat inderdaad sprake was van vaalheid (of: verkrijting) maar dat dit niet heeft geleid tot beschadiging van de beplating en kozijnen, heeft DJM haar eigen aansprakelijkheid van de hand gewezen. Zij schrijft onder meer:
Zoals reeds door Firma Nebest is geconcludeerd is er geen sprake van schade maar van een tegenvallende cosmetische uitstraling en derhalve kunnen wij geen aansprakelijkheid erkennen.
Zij beroept zich daarbij op een exoneratiebeding dat is opgenomen in artikel 8 lid 1 van haar algemene voorwaarden. Daarin is bepaald:
De opdrachtnemer is uitsluitend aansprakelijk voor schade aan het gebouw, de inventaris, personen of eigendommen van personeel van de opdrachtgever, wanneer die schade het gevolg is van onvoorzichtigheid c.q. nalatigheid van de opdrachtnemer, diens personeel of onderaannemers bij de uitoefening van de overeengekomen werkzaamheden. (…)
3.7
In een brief van 1 april 2022 heeft Rovapro aangegeven dat het beroep van DJM op het exoneratiebeding niet opgaat en verklaard dat DJM in verzuim is. Zij maakt aanspraak op vervangende schadevergoeding, die zij in de brief begroot op € 39.500 op basis van een bijgevoegde offerte van het bedrijf Juma. Dat bedrijf had eerder de coating geleverd aan WR Schoonmaakdiensten (“Reno Shield”) bij een (vergeefse) poging van WR Schoonmaakdiensten om de klachten van Rovapro te verhelpen. Rovapro heeft zich in de brief bereid verklaard om in overleg te treden met het oog op “een passende oplossing”.
3.8
In een antwoord bij brief van 19 april 2022 houdt DJM vast aan haar betwisting van haar aansprakelijkheid, maar verklaart zij zich bereid om mee te denken “in het kader van oplossingen”. Als voorstel brengt zij in:
Ons voorstel is om de SRT coating te verwijderen. Wij leveren dan de kozijnen zo op, dat ze klaar zijn zodat Rovapro — op haar eigen kosten — een coating naar wens kan laten aanbrengen.
3.9
Op 2 juni 2022 is een bespreking gehouden waarbij aanwezig waren: de heer [naam2] (operationeel directeur) namens DJM, de heer [naam3] (directeur) namens Rovapro, de heer [naam4] (eigenaar) namens WR Schoonmaakdiensten en de heer [naam5] (directeur) namens Juma. Juma was bij het gesprek aanwezig op uitnodiging van de heer [naam3] . De heer [naam2] heeft in een brief van 3 juni 2022 aan Rovapro de gemaakte afspraken tijdens het overleg van 2 juni 2022 vastgelegd. De brief luidt als volgt:
In navolging van onze bijeenkomst van heden morgen bevestigen wij het onderstaande.Om uit de impasse te komen aangaande de opmerkingen over de kozijnen zijn er afspraken gemaakt tussen [naam3] van Rovapro (opdrachtgever) [naam4] van WR Schoonmaakdiensten (uitvoerder in opdracht van DJM Bedrijfsdiensten), [naam5] van Juma Solutions (uitvoerder/leverancier) en DJM Bedrijfsdiensten B.V. (opdrachtnemer) vertegenwoordigd door ondergetekende.
De afspraken bestaan uit:
- DJM Bedrijfsdiensten zal gefaseerd en om niet alle kozijnen schuren om de bestaande coating te verwijderen.- Juma Solutions zal samen met WR Schoonmaakdiensten na het schuren bepalen ofde nieuwe coating aangebracht kan worden. Dit wordt vastgelegd tussen partijen.- De nieuwe coating is gekozen door de firma Juma Solutions en dit is op basis van goed vertrouwen door allen goedgekeurd als de nieuwe coating.- Na het toebrengen van de coating volgt er een nieuwe afspraak tussen de vier betrokkenen om te komen tot een slotconclusie.- De bovenstaande handelingen worden in stappen uitgevoerd, het gebouw wordt opgedeeld in zes fases: achterzijde links en rechts, voorzijde links en rechts, centralekolom voorzijde en centrale kolom achterzijde.- WR Schoonmaakdiensten en Juma Solutions houden nauw contact met elkaar om de handelingen goed op elkaar af te stemmen.
-Alle fases dienen dit jaar te worden afgerond en goedgekeurd door de opdrachtgever.
Wij gaan ervan uit de gemaakte afspraken op de juiste wijze te hebben weergegeven en zullen zorg dragen voor de regie.
Met vriendelijke groet,
DJM Bedrijfsdiensten BV
3.10
In een brief van 23 juni 2023 heeft Rovapro aan DJM geschreven dat de werkzaamheden nog steeds niet zijn uitgevoerd. Zij sommeert DJM om haar binnen veertien dagen van een plan van aanpak te voorzien en stelt dat bij uitblijven DJM in verzuim verkeert en zegt aan dat in dat geval zij ofwel naleving van de afspraken in rechte zal afdwingen ofwel de werkzaamheden door een derde zal laten verrichten op kosten van DJM. Rovapro sommeert in die brief DJM ook om Juma te laten vervangen door een ander bedrijf, omdat Juma kennelijk kampt met personeelsproblemen.
3.11
In een brief van 11 juli 2023 antwoordt DJM dat zij de kozijnen wil schuren en coating klaar maken, maar dat het aan Rovapro is om te bepalen of en door wie zij de coating wil laten aanbrengen, op eigen kosten.
3.12
Rovapro heeft een onderzoeksrapport laten opstellen door AHA-Adviseurs (hierna: AHA). AHA heeft op 16 oktober 2023 een rapport uitgebracht waarin zij concludeert dat sprake is van algehele degradatie van het verfsysteem. Als oplossing noemt zij het wegschuren van alle aangebrachte lagen en het aanbrengen van een twee componenten dekkende coating. Aan de hand van dit rapport heeft Rovapro offertes laten uitbrengen voor het verrichten van die werkzaamheden.
3.13
Op 27 maart 2024 heeft Rovapro een brief naar DJM gestuurd om de verjaring te stuiten ten aanzien van de gebreken in het werk aan het kantoorpand. Zij handhaaft haar vorderingen tegen DJM voor het niet naar de eisen van goed en deugdelijk werk uitvoeren van de werkzaamheden aan het pand [adres] en geeft aan bezig te zijn haar schade te begroten aan de hand van offertes voor herstelwerkzaamheden.
3.14
In een brief van 18 april 2024 heeft Rovapro het rapport van AHA en offertes van Wolters Vastgoedonderhoud en [naam6] , respectievelijk ter hoogte van € 100.447,23 en € 159.956,54, gedeeld met DJM. Rovapro maakt in die brief na verrekening met het door haar nog niet betaalde bedrag van de factuur van DJM, aanspraak op betaling van een bedrag van € 96.510,01. Hierop is geen betaling gevolgd.
4
4. De motivering
4.1
DJM heeft drie grieven aangevoerd tegen het vonnis van de rechtbank.
uitleg van de afspraken die zijn gemaakt op 2 juni 2022
4.2
In de eerste grief keert DJM zich tegen de uitleg die de rechtbank heeft gegeven aan de op 2 juni 2022 gemaakte afspraken. Volgens DJM heeft de rechtbank daaruit afgeleid dat Juma een onderaannemer is van DJM en dat DJM op de voet van artikel 7:751 BW aansprakelijk is voor tekortschieten van Juma. Juma is echter geen onderaannemer van DJM geweest en zij is niet verantwoordelijk voor het tekortschieten van Juma. Als de rechtbank toch in die uitleg zou moeten worden gevolgd, kunnen de afspraken die op 2 juni 2022 zijn gemaakt niet langer gekwalificeerd worden als een vaststellingsovereenkomst, maar zou alleen sprake zijn van “werkafspraken”. In dat geval zou DJM zich er volgens haar echter op kunnen beroepen dat sprake is verjaring van de aanspraken van Rovapro en kan zij zich ook beroepen op het exoneratiebeding in haar algemene voorwaarden.
4.3
Die grief faalt.
4.3.1
Het hof is het eens met de rechtbank dat de afspraken die partijen hebben gemaakt op 2 juni 2022, en de vastlegging van die afspraken in de brief van DJM van 3 juni 2022, kwalificeren als een vaststellingsovereenkomst. Bij een vaststellingsovereenkomst (artikel 7:900 BW) binden partijen zich ten opzichte van elkaar, ter beëindiging of ter voorkoming van onzekerheid of geschil over hetgeen rechtens tussen hen geldt, aan een vaststelling daarvan. Deze (nieuwe) afspraak (of set van afspraken) geldt ook als deze afwijkt van de tevoren bestaande juridische (in dit geval: contractuele) verhoudingen. Die situatie doet zich hier duidelijk voor; met de afspraken van 2 juni 2022 hebben partijen, zo blijkt uit de stukken en de door partijen gegeven toelichtingen, beoogd de oude afspraken achter zich te laten en nieuwe afspraken te maken, die dienden ter doorbreking van de impasse die was ontstaan door de voortslepende discussie tussen partijen over de gebreken in het werk van DJM en de manier waarop die gebreken moesten worden aangepakt en verholpen.
4.3.2
Ook vaststellingsovereenkomsten, zoals hier aan de orde, dienen te worden uitgelegd met inachtneming van de Haviltex-maatstaf. Het komt dus ook bij de uitleg van de afspraken, zoals deze, die met instemming van partijen zijn vervat in de brief van 3 juni 2022, aan op de betekenis die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze afspraken en elkaars verklaringen en gedragingen mochten toekennen en op hetgeen zij redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.
4.3.3
Indachtig het hiervoor weergegeven juridisch kader volgt het hof DJM niet in de hiervoor onder 4.2 genoemde, door haar gevoerde redenering. Desgevraagd is namens DJM ter zitting bevestigd dat de door haar (mogelijk) als “werkafspraken” betitelde afspraken van 2 juni 2022, zoals verwoord in de brief van 3 juni 2022, wel degelijk rechtens bindende afspraken (verbintenissen) tussen partijen in het leven heeft geroepen. In dat licht bezien valt, zonder nadere toelichting, die niet door DJM is gegeven, niet in te zien waarom de genoemde afspraken (toch) geen vaststellingsovereenkomst zouden kunnen opleveren als hiervoor bedoeld, in het geval de rechtbank in haar uitleg zou worden gevolgd.
4.3.4
Nu die nieuwe afspraken in de plaats zijn gekomen van de oorspronkelijke contractuele afspraken, betekent dit ook dat DJM zich er niet met vrucht op kan beroepen dat de verjaringstermijn van de vordering van Rovapro al op een eerder tijdstip is aangevangen dan vanaf 2 juni 2022, de datum waarop de nieuwe bindende afspraken zijn gemaakt. Om dezelfde reden kan DJM zich ook niet (meer) beroepen op het exoneratiebeding in haar algemene voorwaarden; die voorwaarden zijn weliswaar van toepassing verklaard op de oorspronkelijke overeenkomst, maar niet op de nieuwe afspraken die partijen om de hiervoor genoemde redenen op 2 juni 2022 met elkaar hebben gemaakt en op 3 juni 2022 door DJM schriftelijk zijn vastgelegd.
4.3.5
Met de rechtbank is het hof het eens dat de nieuwe afspraken inhielden dat DJM ook in de nieuwe situatie als opdrachtnemer de verantwoordelijkheid droeg voor de goede uitvoering van de werkzaamheden, waaronder de coatingwerkzaamheden die Juma zou gaan uitvoeren. DJM is in de vastlegging van de afspraken ook met zoveel woorden genoemd als de opdrachtnemer en regievoerder, terwijl WR Schoonmaakdiensten en Juma beide (slechts) zijn genoemd als uitvoerder. Weliswaar is achter Juma niet toegevoegd “in opdracht van DJM Bedrijfsdiensten” (zoals dat wel het geval is bij WR Schoonmaakdiensten) en staat achter Juma naast “uitvoerder” ook “leverancier”, maar dat alles levert geen toereikende grond op om Juma’s rol anders te zien dan als uitvoerder/leverancier van DJM. Er staat achter Juma ook niet “uitvoerder in opdracht van Rovapro”. Als dat laatste wel de bedoeling van partijen zou zijn geweest -wat Rovapro gemotiveerd heeft weersproken - dan had het bepaald voor de hand en in de rede gelegen dat DJM als opsteller van de bevestigingsbrief, dat ook met zoveel woorden zou hebben vermeld. Ook biedt geen aanknopingspunt voor de uitleg van DJM dat zij niet verantwoordelijk was voor de uitvoering van de coatingwerkzaamheden door Juma, dat de bevestigingsbrief niet vermeldt voor wiens kosten de coatingswerkzaamheden komen, terwijl voor de schuurwerkzaamheden wel is opgenomen dat die voor rekening van DJM zouden komen. Dat niet met zoveel woorden in de afspraken is vermeld voor wiens rekening de kosten van de coatingswerkzaamheden komen, betekent niet dat die dus (a contrario) voor rekening van Rovapro komen, te minder nu de aanleiding om tot deze afspraken te komen, nu juist was dat DJM gebrekkig werk had geleverd en Rovapro er op stond dat DJM alsnog voor een passende oplossing zou zorgen. Het hof acht niet ondenkbaar dat DJM en Juma onderling wel afspraken hebben gemaakt over de kosten van een en ander, maar ook als dat zo zou zijn, dan dienen dergelijke afspraken in de verhouding tussen DJM en Rovapro voor rekening van DJM te blijven, in die zin dat zij tegenover Rovapro verantwoordelijk was en bleef voor de uitvoering (op haar eigen kosten) door Juma van de (coatings)werkzaamheden.
4.3.6
De stelling van DJM dat een dergelijke uitleg onaannemelijk is omdat die erop neer zou komen dat DJM de aansprakelijkheid voor problemen met de coating volledig erkent, terwijl zij die aansprakelijkheid juist had betwist, kan haar niet baten. DJM had haar aansprakelijkheid weliswaar in de eerdere discussies met Rovapro betwist, maar uit overgelegde rapporten blijkt - en DJM heeft dat zelf ook erkend - dat het door haar aangenomen werk vroegtijdig vaal is geworden en dat zij eerder ook heeft getracht het resultaat te verbeteren door herstelwerkzaamheden uit te (laten) voeren. In die situatie ligt het bepaald meer voor de hand dat op 2 juni 2022 tussen DJM als opdrachtnemer en de andere betrokkenen bij de uitvoering van die opdracht (enkel) onderling afspraken zijn gemaakt over de verdeling van de kosten die verbonden waren aan de met Rovapro overeengekomen wijze van herstel, dan dat Rovapro die kosten als opdrachtgever voor een belangrijk deel voor eigen rekening zou hebben genomen. DJM heeft aldus haar uitleg van de afspraken van 2 juni 2022, zoals vastgelegd in de brief van 3 juni 2022, onvoldoende feitelijk onderbouwd.
4.3.7
Bij deze stand van zaken, waarbij een redelijke en plausibele uitleg van de nieuw gemaakte afspraken tot de gevolgtrekking voert dat de kosten van de (coatings)werkzaamheden niet bij Rovapro konden worden neergelegd, is er logischerwijs evenmin ruimte voor het honoreren van het betoog van DJM dat sprake is van een leemte in de afspraken van 2 juni 2022, die door de redelijkheid en billijkheid moet worden aangevuld, aldus dat de kosten van het opnieuw aanbrengen van een coating voor rekening van Rovapro dienen te komen.
DJM komt geen beroep toe op opschorting/overmacht
4.4
DJM heeft als tweede grief aangevoerd dat de rechtbank heeft miskend dat zij zich tot in ieder geval 6 november 2025 kon beroepen op een opschortingsbevoegdheid danwel op overmacht, omdat tot dat moment Juma elders voor Rovapro aan het werk was aan panden van Rovapro en laatstgenoemde niet wilde dat Juma gelijktijdig werkte aan het pand [adres] .
4.5
Ook die grief wordt verworpen. Hiervoor is al overwogen dat dat de afspraken van 2 juni 2022 zo moeten worden uitgelegd dat Juma moet worden beschouwd als (niet meer dan) een uitvoerder/leverancier aan de zijde van DJM. Voor tekortkomingen van Juma in de uitvoering van de door DJM jegens Rovapro op zich genomen verplichtingen droeg DJM zelf de verantwoordelijkheid, op grond van art. 7:751 BW (aansprakelijkheid van een aannemer voor zijn onderaannemers) dan wel op grond van art. 6:76 BW (aansprakelijkheid voor hulppersonen die worden ingeschakeld bij de uitvoering van een overeenkomst). Als een opdrachtnemer (voor)ziet dat een onderaannemer/hulppersoon tekort gaat schieten, is het voor rekening en risico van de opdrachtnemer dat hij het betreffende bedrijf (tijdig) vervangt. Voor de stelling dat in dit geval dat risico bij Rovapro gelegd zou moeten worden, is onvoldoende aangevoerd door DJM. Integendeel, Rovapro heeft er bij DJM juist op aangedrongen Juma te vervangen, omdat zij de afgesproken werkzaamheden niet uitvoerde, maar daar heeft DJM geen gehoor aan gegeven.
de hoogte van de vervangende schadevergoeding
4.6
In haar derde grief komt DJM op tegen het door de rechtbank vastgestelde bedrag aan vervangende schadevergoeding.
4.7
Het hof stelt bij de beoordeling van die grief voorop dat partijen op 2 juni 2022 bindende nadere afspraken hebben gemaakt om het geschil dat was gerezen over de door DJM in opdracht uitgevoerde werkzaamheden te beëindigen, en dat aan die afspraken geen uitvoering is gegeven. De vordering van Rovapro om DJM te veroordelen tot betaling van vervangende schadevergoeding is gebaseerd op de niet-nakoming van die afspraken. Hiervoor is de stelling van DJM dat zij niet verantwoordelijk zou zijn voor de uitvoering van de werkzaamheden van Juma verworpen en is ook haar beroep op opschorting dan wel op overmacht verworpen. Daaruit volgt dat Rovapro in dit geval in beginsel aanspraak heeft op vervangende schadevergoeding. De stelling van DJM dat vanwege achterstallig onderhoud het causale verband ontbreekt en/of dat sprake is ‘eigen schuld’ (art. 6:101 BW), wordt verworpen. Dat betoog gaat eraan voorbij dat partijen in de afspraken van 2 juni 2022 geen afspraken hebben gemaakt tot het op de een of andere manier verdisconteren van achterstallig onderhoud bij de omvang van de door DJM op zich te nemen verplichtingen; dat brengt mee dat er geen grond is om bij het op de voet van art. 6:87 BW op geld waarderen van de afgesproken prestatie niettemin rekening te houden met het al of niet aan de orde zijn van achterstallig onderhoud.
4.8
Rovapro heeft met de gespecificeerde offerte van Wolters haar vordering tot vervangende schadevergoeding op zichzelf voldoende onderbouwd. DJM heeft weliswaar gesteld dat het in de offerte genoemde bedrag buitensporig hoog is, maar die stelling heeft DJM onvoldoende feitelijk onderbouwd. Het enkele feit dat de offerte van Wolters een veelvoud bedraagt van de prijs waarvoor DJM oorspronkelijk haar werkzaamheden heeft verricht, is daarvoor onvoldoende. Er kunnen diverse factoren of omstandigheden zijn die daarvoor een verklaring geven. Zulke factoren of omstandigheden liggen in beginsel in de risicosfeer van DJM nu zij zelf de keuze heeft gemaakt om de werkzaamheden uit te (laten) voeren op basis van de op 2 juni 2022 gemaakte afspraken. Het had op de weg van DJM gelegen om de hoogte van het door Rovapro gevorderde bedrag aan vervangende schadevergoeding g gemotiveerd te betwisten, bijvoorbeeld door het overleggen van een begroting van de werkzaamheden door een door haar ingeschakelde partijdeskundige. Dat heeft DJM nagelaten. Zij heeft er alleen nog op gewezen dat in de offerte van Wolters werkzaamheden zijn opgenomen, die geen deel uitmaken van de afspraken van 2 juni 2022 en dat de offerte van Wolters uitgaat van verven in plaats van het goedkopere coaten. In de offerte van Wolters zijn inderdaad twee posten opgenomen die niet geacht kunnen worden deel uit te maken van de afspraken van 2 juni 2022; de post glazenbewassing van € 1.192,42 excl. btw en de post bereikbaarheidskosten van € 8.887,79 excl. btw. Dat verven duurder zou zijn dan coaten is echter niet onderbouwd en heeft ook niet te gelden als een feit van algemene bekendheid.Dit een en ander leidt tot de slotsom dat het aan Rovapro toekomende bedrag aan vervangende schadevergoeding kan worden vastgesteld op € 96.510,01 - € 10.080,21 = € 86.429,80 excl. btw. DJM heeft daarom per saldo aanspraak op Rovapro tot terugbetaling van € 10.080,21, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf de dag van betaling.
het beroep op matiging wordt verworpen
4.9
Het beroep dat DJM heeft gedaan op matiging wordt tenslotte ook verworpen. Dat Rovapro, naar DJM stelt, jarenlang gebruik heeft gemaakt van de coating die DJM heeft laten aanbrengen, is in dat kader niet relevant. De vervangende schadevergoeding dient immers als substituut voor de prestatie die DJM verschuldigd was geworden met en door de afspraken van 2 juni 2022. Dat zich nadien omstandigheden zouden hebben voorgedaan die met zich brengen dat de billijkheid klaarblijkelijk matiging van de schadevergoeding eist, is gesteld noch gebleken.
DJM wordt niet toegelaten tot bewijslevering
4.10
DJM heeft nog aangeboden om diverse getuigen te horen over diverse onderdelen van haar verschillende stellingen. Aan (nadere) bewijslevering wordt pas toegekomen als de partij die het bewijs aanbiedt, de stellingen waar zij bewijs van aanbiedt voldoende heeft onderbouwd. In het voorgaande ligt besloten dat DJM haar stellingen ook in hoger beroep onvoldoende heeft onderbouwd. Daarmee wordt niet toegekomen aan bewijslevering. de conclusie
4.11
Het hoger beroep slaagt voor maar een beperkt deel. Omdat DJM hoofdzakelijk in het ongelijk zal worden gesteld, zal het hof DJM tot betaling van de proceskosten in hoger beroep veroordelen. Onder die kosten vallen ook de nakosten die nodig zijn voor de betekening van de uitspraak en de wettelijke rente daarover. De rente is verschuldigd vanaf veertien dagen na die betekening.
4.12
De veroordelingen in deze uitspraak kunnen ook ten uitvoer worden gelegd als een van partijen de beslissing van het hof voorlegt aan de Hoge Raad (uitvoerbaarheid bij voorraad).
5De beslissing
Het hof:
5.1
bekrachtigt het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, voor zover aan hoger beroep onderworpen, behalve de beslissing onder 5.1 voor zover daarin DJM is veroordeeld tot betaling van € 96.510,01. Die veroordeling wordt vernietigd en in plaats daarvan wordt DJM veroordeeld tot betaling van € 86.429,80;
5.2
veroordeelt Rovapro tot terugbetaling aan DJM van € 10.080,21, te vermeerderen wet de wettelijke rente over dat bedrag vanaf de dag van betaling tot aan de dag van terugbetaling
5.3
veroordeelt DJM tot betaling van de volgende proceskosten van Rovapro:€ 6.803 aan griffierecht€ 7.056 aan salaris van de advocaat van Rovapro (3 procespunten x het toepasselijke tarief IV)
5.4
bepaalt dat al deze kosten moeten worden betaald binnen 14 dagen na vandaag. Als niet op tijd wordt betaald, dan worden die kosten verhoogd met de wettelijke rente;
5.5
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
5.6
wijst af wat verder is gevorderd.
Dit arrest is gewezen door mrs. O.E. Mulder, P.S. Bakker en J.E. Wichers en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op
27 oktober 2026.
Vgl. Asser/Sieburgh 6-III 2022/376, onder g.
HR 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
