Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:GHSHE:2026:3002 
 
Datum uitspraak:28-10-2026
Datum gepubliceerd:10-11-2026
Instantie:Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zaaknummers:25/1442
Rechtsgebied:Belastingrecht
Indicatie:Verzoek om beperkte kennisneming wordt toegewezen. De inspecteur verzoekt om gegevens van Belastingdienstmedewerkers en derden individualiseerbaar te mogen schonen. Het belang bij de bescherming van deze (persoons)gegevens weegt in dit geval aanzienlijk zwaarder dan het belang van belanghebbende om kennis te nemen van de ongeschoonde passages. Daarnaast verzoekt de inspecteur om passages met een algemene strekking die geen specifieke informatie over belanghebbende bevatten, maar juist informatie inzake controle- en/of behandelstrategie (C) en vrije meningsvorming en juridische advisering (D) te mogen schonen. De belangen die de inspecteur heeft gesteld wegen in dit geval aanzienlijk zwaarder dan het belang dat belanghebbende heeft bij kennisneming van die gegevens.
Trefwoorden:belastingrecht
heffingsrente
inkomstenbelasting
 
Uitspraak
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team belastingrecht
Enkelvoudige Belastingkamer, optredende, en hierna aangeduid, als ‘geheimhoudingskamer’
Nummer: 25/1442


Tussenuitspraak op grond van artikel 8:29 Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het hoger beroep van




[belanghebbende] ,

wonend in [plaats 1] , Oekraïne,
met gekozen domicilie in [plaats 2] ,
hierna: belanghebbende,

tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 3 juli 2025, nummer BRE 22/5862 in het geding tussen belanghebbende en


de inspecteur van de Belastingdienst,

hierna: de inspecteur.




1Ontstaan en loop van het geding


1.1.
De inspecteur heeft een navorderingsaanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen over het jaar 2009 opgelegd. Tevens is bij beschikking heffingsrente in rekening gebracht.



1.2.
Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De inspecteur heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar ongegrond verklaard.



1.3.
Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank.
De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.



1.4.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.



1.5.
De inspecteur heeft een verzoek om geheimhouding gedaan, te kennen gegeven dat het verzoek ook kan worden aangemerkt als verzoek om beperkte kennisneming en heeft daarvoor stukken aan de geheimhoudingskamer van het hof overgelegd, met daarbij een toelichting op zijn verzoek.



1.6.
Bij bericht van 15 januari 2026 heeft de geheimhoudingskamer van het hof aan belanghebbende een reactie gevraagd op het verzoek van de inspecteur. Ook is gevraagd of belanghebbende toestemming geeft voor beperkte kennisneming.



1.7.
Bij bericht van 22 februari 2026 heeft belanghebbende gereageerd op het verzoek van de inspecteur. De reactie van belanghebbende is gedeeld met de inspecteur.



1.8.
De geheimhoudingskamer heeft besloten het verzoek zonder zitting te behandelen. De aard van de geheimhoudingsprocedure brengt mee dat een onderzoek op de zitting in de regel (en ook in het onderhavige geval) niet geschikt is om het verzoek om geheimhouding van de inspecteur te behandelen en een onderzoek ter zitting ook niet nodig is voor de beoordeling van het verzoek van de inspecteur.





2Verzoek

De geheimhoudingskamer zal beoordelen of sprake is van gewichtige redenen als bedoeld in artikel 8:29 Awb, die rechtvaardigen dat de inspecteur weigert de stukken ongeschoond over te leggen.




3Beoordeling van het verzoek


Juridisch kader



3.1.
De geheimhoudingskamer stelt voorop dat de inspecteur op grond van artikel 8:42, lid 1, Awb is gehouden de op de zaak betrekking hebbende stukken aan het hof te zenden. Dit artikel strekt ertoe dat de gegevens die van belang zijn voor de beoordeling van het in beroep bestreden besluit aan de rechter – en belanghebbende – beschikbaar worden gesteld. Deze verplichting heeft ten doel te waarborgen dat een geschil over een door de inspecteur genomen besluit wordt beslecht op basis van alle relevante feitelijke gegevens die aan hem ter beschikking staan, zodat belanghebbende zich daarover kan uitlaten en de rechter daarmee bij zijn beoordeling rekening kan houden. Het betreft stukken die in de zaak van enig belang kunnen zijn geweest voor de besluitvorming door de inspecteur of die van enig belang kunnen zijn voor de besluitvorming door de rechter. Tot de over te leggen stukken behoren alle stukken die de inspecteur ter raadpleging ter beschikking staan of hebben gestaan en die van belang kunnen zijn voor de beslechting van de (nog) bestaande geschilpunten.



3.2.
Als een stuk behoort tot de op de zaak betrekking hebbende stukken, brengt dat in beginsel met zich dat het in zijn geheel en ongeschoond dient te worden overgelegd. Het bepaalde in artikel 8:29 Awb biedt echter aan partijen, als daarvoor gewichtige redenen zijn, de mogelijkheid het overleggen van stukken te weigeren (geheimhouding) of het hof mee te delen dat uitsluitend de hoofdkamer kennis neemt van de stukken (beperkte kennisneming). Ook biedt dit artikel aan partijen, als daarvoor gewichtige redenen zijn, de mogelijkheid stukken niet volledig, maar deels geschoond, aan de andere partij en de hoofdkamer te overleggen.



3.3.
De inspecteur heeft zich op het standpunt gesteld er geen bezwaar tegen te hebben dat de hoofdkamer kennisneemt van de ongeschoonde stukken. In art. 8:29, lid 5, Awb staat dat beperkte kennisneming – waarbij de rechter wel, maar belanghebbende niet over het ongeschoonde stuk beschikt – alleen is toegestaan met toestemming van belanghebbende. Belanghebbende heeft ingestemd met beperkte kennisneming ten aanzien van bijlage 29 en 30. Belanghebbende is het niet eens met het schonen door de inspecteur van (passages op) de volgende pagina’s van bijlage 31:


pagina 19 onderdeel 6;


pagina 20 onderdeel C; en


pagina 21, 22, 23, 25, 26, 27 en naar het hof verstaat ook pagina 24.


Als de geheimhoudingskamer echter van oordeel is dat beperkte kennisneming is gerechtvaardigd, stemt belanghebbende in met beperkte kennisneming. De geheimhoudingskamer heeft het verzoek van de inspecteur daarom voor de beoordeling hierna als een verzoek om beperkte kennisneming aangemerkt. Als dat verzoek kan worden toegewezen, zullen de ongeschoonde stukken – gelet op de toestemming van belanghebbende voor dat geval – aan de hoofdkamer ter beschikking worden gesteld.



3.4.
Beslissend bij de vraag of de inspecteur zich terecht op beperkte kennisneming beroept, is niet of de stukken voor de verdediging van belanghebbendes standpunt noodzakelijk of essentieel zijn en ook niet of kennisneming door belanghebbende voor de verdediging van zijn standpunt van belang zou kunnen zijn. Slechts als de door de inspecteur voor beperkte kennisneming aangevoerde redenen aanzienlijk zwaarder wegen dan het belang van belanghebbende bij onbeperkte kennisneming van alle op de zaak betrekking hebbende stukken, is sprake van gewichtige redenen die beperkte kennisneming rechtvaardigen.



3.5.
De geheimhoudingskamer wijst er nog op dat als de belangenafweging ertoe leidt dat bepaalde gegevens voor belanghebbende geheim dienen te blijven, hieruit voortvloeiende problemen voor belanghebbende in de procedure bij de hoofdkamer moeten worden gecompenseerd. Dit kan bijvoorbeeld tot uitdrukking komen in de bewijslastverdeling.



3.6.
De belangenafweging moet plaatsvinden in de concrete aan de geheimhoudingskamer voorgelegde zaak en na kennisneming door de geheimhoudingskamer, die de afweging moet maken, van het gehele dossier zoals dat tot het moment van deze tussenuitspraak is gevormd.


Beoordeling van het verzoek




3.7.
De inspecteur heeft als gewichtige redenen voor beperkte kennisneming van passages in bijlage 29, 30 en 31 aangevoerd dat het belang van privacy van individuele of groepen ambtenaren (A), het belang van privacy van derden (B), het belang van de Belastingdienst bij een effectieve controle en controle- en/of behandelstrategie (C1), waaronder begrepen een effectieve en efficiënte interne werkwijze (C2) en het voorkomen van calculerend en/of anticiperend gedrag van belastingplichtigen (C3) en het belang van persoonlijke opvattingen/vrije meningsvorming/juridische advisering en afstemming (D) aanzienlijk zwaarder wegen dan het belang van belanghebbende om kennis te nemen van de ongeschoonde passages.



3.8.
Belanghebbende heeft zich op het standpunt gesteld dat ten aanzien van C1 een feit is dat er geen nieuwe zaken meer bijkomen en dat belastingplichtigen daar dus hun aangiftegedrag en hun reacties niet meer op af kunnen stemmen (C3). Ten aanzien van D heeft belanghebbende zich op het standpunt gesteld dat de geschoonde informatie voor hem van belang is om vast te stellen of de inspecteur zich correct heeft gedragen. Het is juist de inspecteur die geen recht dient te hebben op vrijheid en vertrouwelijkheid van intern beraad en collegiale toetsing, aldus belanghebbende.



3.9.
Naar het oordeel van de geheimhoudingskamer kunnen de door de inspecteur aangevoerde redenen A tot en met D een rechtvaardiging voor het schonen van passages in stukken vormen. Het belang bij de bescherming van deze (persoons)gegevens weegt in dit geval aanzienlijk zwaarder dan het belang van belanghebbende om kennis te nemen van de ongeschoonde passages. Ten aanzien van bijlage 29 geldt dat ook voor de passage die is geschoond onder vermelding van reden C. Gelet hierop zal het verzoek om beperkte kennisneming van de bijlagen 29 en 30 worden toegewezen en voor bijlage 31 voor zover het reden A en B betreft.



3.10.
In bijlage 31 zijn daarnaast passages geschoond op pagina’s 19 tot en met 27 op grond van redenen C en D. De belangen die de inspecteur heeft gesteld wegen in dit geval aanzienlijk zwaarder dan het belang dat belanghebbende heeft bij kennisneming van die gegevens. Het gaat om passages met een algemene strekking die geen specifieke informatie over belanghebbende bevatten, maar juist informatie inzake controle- en/of behandelstrategie (C) en vrije meningsvorming en juridische advisering (D). Voor deze passages geldt dan ook dat sprake is van gewichtige redenen die beperkte kennisneming rechtvaardigen. Gelet op het door belanghebbende voor dat geval ingenomen standpunt, zie onder 3.3 hiervoor, zal de geheimhoudingskamer het verzoek om beperkte kennisneming toewijzen.





4Beslissing

De geheimhoudingskamer:


verstaat dat de door de inspecteur aangevoerde redenen voor beperkte kennisneming van de aan de geheimhoudingskamer overgelegde stukken zijn gerechtvaardigd;


verwijst de zaak naar de hoofdkamer, stelt het procesdossier daaraan ter beschikking met inbegrip van de ongeschoonde stukken en bepaalt dat slechts de hoofdkamer daarvan kennis mag nemen.



De uitspraak is gedaan door M.J.C. Pieterse, raadsheer, in tegenwoordigheid van R. Camps, als griffier.

De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst.

De griffier, De raadsheer,

R. Camps M.J.C. Pieterse


Rechtsmiddel


Tegen tussenbeslissingen stelt de wet geen afzonderlijk, tussentijds beroep in cassatie dan wel een ander rechtsmiddel open. Tegen dergelijke beslissingen van de rechtbank of het gerechtshof kan slechts worden opgekomen tegelijkertijd met het hoger beroep respectievelijk het beroep in cassatie tegen de einduitspraak, zijnde de uitspraak waarbij het geding wordt afgedaan.


Vergelijk Hoge Raad 4 mei 2018, ECLI:NL:HR:2018:672.


Zie de arresten van de Hoge Raad van 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BA3823 en ECLI:NL:HR:2008:BB5868, van 15 november 2013, ECLI:NL:HR:2013:1129 en van 10 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:874.


Vergelijk Hoge Raad 4 mei 2018, ECLI:NL:HR:2018:672, overweging 3.4.2 onder i.


Vergelijk Hoge Raad 4 mei 2018, ECLI:NL:HR:2018:672, overweging 3.4.2 onder iv.


Vergelijk Hoge Raad 23 mei 2014, ECLI:NL:HR:2014:1182, overweging 3.3.3.


Zie Hoge Raad 10 augustus 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0582, r.o. 3.4.


Zie Hoge Raad 10 augustus 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0582, r.o. 3.5.


Vergelijk Hoge Raad 14 september 2007, ECLI:NL:HR:2007:BB3489.
Link naar deze uitspraak