|
|
|
| ECLI:NL:GHSHE:2026:3104 | | | | | Datum uitspraak | : | 04-11-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 10-11-2026 | | Instantie | : | Gerechtshof 's-Hertogenbosch | | Zaaknummers | : | 25/1760 en 25/1761 | | Rechtsgebied | : | Belastingrecht | | Indicatie | : | Belanghebbende is piloot. Hij heeft recht op een vermindering elders belast inkomen, omdat het loon in Duitsland mag worden belast voor zover belanghebbende de dienstbetrekking in Duitsland uitoefent. In geschil is de hoogte van de vermindering. | | Trefwoorden | : | belastbaar inkomen uit werk en woning | | | belastingrecht | | | inkomensvoorzieningen | | | loonbelasting | | | | Uitspraak | GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team belastingrecht
Meervoudige Belastingkamer
Nummers: 25/1760 en 25/1761
Uitspraak op de hoger beroepen van
[belanghebbende] ,
wonend in [woonplaats] ,
hierna: belanghebbende,
tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 13 oktober 2025, nummers BRE 24/2506 en 24/2507, in de gedingen tussen belanghebbende en
de inspecteur van de Belastingdienst,
hierna: de inspecteur.
1Ontstaan en loop van het geding
1.1.
De inspecteur heeft een navorderingsaanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) 2018 opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht.
1.2.
De inspecteur heeft de aanslag IB/PVV 2019 opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht en bij beschikking een boete opgelegd.
1.3.
Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt tegen de in 1.1 en 1.2 bedoelde belastingaanslagen en beschikkingen. De inspecteur heeft uitspraken op bezwaar gedaan en de bezwaren ongegrond verklaard.
1.4.
Belanghebbende heeft tegen deze uitspraken beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft de beroepen ongegrond verklaard.
1.5.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.
1.6.
De zitting heeft plaatsgevonden op 1 oktober 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen [gemachtigde] , als gemachtigde van belanghebbende, en, namens de inspecteur, [inspecteur 1] en [inspecteur 2] .
1.7.
Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.
2Feiten
2.1.
Belanghebbende woonde gedurende geheel 2018 en 2019 in Nederland.
2.2.
Belanghebbende was in 2018 en 2019 werkzaam als mobiele piloot aan boord van verkeersvliegtuigen van [luchtvaartmaatschappij] . [luchtvaartmaatschappij] is gevestigd in [land] .
2.3.
Belanghebbende heeft de in 2.2 bedoelde werkzaamheden in 2018 en in 2019 tot 31 januari verricht in dienstbetrekking bij [bedrijf 1] . In die periode vonden de werkzaamheden voor [luchtvaartmaatschappij] plaats via een zelfstandigheidsconstructie waarbij de beloningen voor de verrichte werkzaamheden door tussenkomst van [bedrijf 2] werden overgemaakt aan [bedrijf 1] . De accountant stortte de beloning voor de door belanghebbende verrichte werkzaamheden, na administratieve verwerking, door naar belanghebbende. Belanghebbende is mede-aandeelhouder van [bedrijf 1] . [bedrijf 1] is gevestigd in Ierland. [bedrijf 2] is gevestigd in het Verenigd Koninkrijk.
2.4.
Vanaf 31 januari 2019 heeft belanghebbende de in 2.2 bedoelde werkzaamheden verricht in loondienst bij [luchtvaartmaatschappij] .
2.5.
De werkgevers van belanghebbende waren in 2018 en 2019 in Nederland niet inhoudingsplichtig voor de loonbelasting.
2.6.
Belanghebbende heeft in 2018 en 2019 loon en onkostenvergoedingen ontvangen van de werkgevers ten bedrage van, in totaal, € 157.246,63 (2018) respectievelijk € 176.765,49 (2019). De kostenvergoedingen zijn onder vermelding van “expenses” in een som maandelijks via de salarisadministratie uitbetaald.
2.7.
Belanghebbende heeft aangifte IB/PVV 2018 gedaan en daarin onder meer een bedrag aan loon vermeld van € 64.448. Over het gehele bedrag aan loon uit dienstbetrekking is verzocht om een tegemoetkoming ter voorkoming van dubbele belasting.
2.8.
De aanslag IB/PVV 2018 is conform de aangifte IB/PVV 2018 en zonder nader onderzoek geautomatiseerd opgelegd.
2.9.
Belanghebbende heeft aangifte IB/PVV 2019 gedaan en daarin onder meer een bedrag aan loon vermeld van € 62.990. Over het gehele bedrag aan loon uit dienstbetrekking is verzocht om een tegemoetkoming ter voorkoming van dubbele belasting.
2.10.
Naar aanleiding van de behandeling van de aangifte IB/PVV 2019 is door de inspecteur een onderzoek ingesteld naar de aangifte IB/PVV 2018. De inspecteur heeft zich op het standpunt gesteld dat de “expenses” tot het loon moeten worden gerekend.
2.11.
De navorderingsaanslag IB/PVV 2018 is opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 154.464. Dit bedrag is als volgt samengesteld:
€
Loon en “expenses”
157.246
Af: vrije ruimte van artikel 31a, lid 2 (thans lid 3), Wet LB 1964
1.887
Af: uitgaven voor inkomensvoorzieningen
895
Inkomen uit werk en woning
154.464
Daarbij is geen tegemoetkoming ter voorkoming van dubbele belasting verleend. Tevens is bij beschikking € 8.082 belastingrente in rekening gebracht.
2.12.
De aanslag IB/PVV 2019 is vastgesteld naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 173.771. Dit bedrag is als volgt samengesteld:
€
Loon en “expenses” [bedrijf 1]
20.728
Loon en “expenses” [luchtvaartmaatschappij]
156.038
Af: vrije ruimte van artikel 31a, lid 2 (thans lid 3), Wet LB 1964
2.121
Af: uitgaven voor inkomensvoorzieningen
873
Inkomen uit werk en woning
173.771
Daarbij is geen tegemoetkoming ter voorkoming van dubbele belasting verleend. Tevens is bij beschikking € 6.373 belastingrente in rekening gebracht en bij beschikking een verzuimboete van € 385 opgelegd.
3Geschil en conclusies van partijen
3.1.
Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen:
Op welk bedrag dient de vermindering ter voorkoming van dubbele belasting te worden vastgesteld in 2018 en 2019?
Heeft belanghebbende recht op een proceskostenvergoeding waarbij wordt uitgegaan van een wegingsfactor die hoger is dan 1?
3.2.
In hoger beroep is niet in geschil:
dat de inspecteur beschikt over een nieuw feit dat navordering over 2018 rechtvaardigt;
dat de inkomsten verkregen van [bedrijf 1] dienen te worden aangemerkt als loon uit dienstbetrekking met [luchtvaartmaatschappij] ;
dat de “expenses” terecht als loon in aanmerking zijn genomen, omdat belanghebbende niet kan voldoen aan de op hem rustende bewijslast ter zake van het door hem gemaakt zijn van dergelijke kosten;
at het belastingverdrag belanghebbendes loon ter heffing toewijst aan Duitsland voor zover dat toerekenbaar is aan door belanghebbende aldaar verrichte arbeid en dat hij in zoverre recht heeft op de voorkoming van dubbele belasting waarin het verdrag voorziet bij niet-zelfstandige inkomsten.
3.3.
Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de navorderingsaanslag IB/PVV 2018 en vermindering van de aanslag IB/PVV 2019. De inspecteur concludeert tot vermindering van beide belastingaanslagen.
4Gronden
Ten aanzien van het geschil
Vraag a
4.1.
In hoger beroep is niet langer in geschil dat het loon in Duitsland mag worden belast voor zover belanghebbende de dienstbetrekking in Duitsland uitoefent en dat belanghebbende aldus recht heeft op een belastingvrijstelling. Partijen verschillen van mening over de hoogte van de vermindering ter voorkoming van dubbele belasting.
4.2.
Belanghebbende heeft voor zowel 2018 als 2019 een cijfermatig overzicht overgelegd, waarin per vlucht (onder meer) is vermeld de gemiddelde vluchtduur, de vluchtduur boven Duitsland en de tijd in verband met reporting/debrief, turnaround Duitsland en de turnaround elders. Belanghebbende heeft per vlucht berekend welk percentage van de totale werktijd is verricht op of boven het grondgebied van Duitsland. Per vlucht heeft hij dat percentage afgerond. Het gemiddelde van al die afgeronde percentages leidt volgens belanghebbende tot de conclusie dat hij 51% (2018) respectievelijk 48% (2019) van zijn werkzaamheden op of boven het grondgebied van Duitsland heeft verricht. Belanghebbende stelt aldus dat 51% (2018) respectievelijk 48% (2019) van zijn loon is vrijgesteld.
4.3.
Ter zitting van het hof heeft de inspecteur gesteld dat de uitgangspunten in de cijfermatige overzichten van belanghebbende weliswaar niet juist zijn, maar heeft hij zich ermee akkoord verklaard dat die overzichten voor de onderhavige jaren als uitgangspunt dienen te worden genomen bij de berekening van de vermindering ter voorkoming van dubbele belasting. Anders dan belanghebbende heeft de inspecteur de totale werktijd op of boven het grondgebied Duitsland berekend en die werktijd afgezet tegen de totale werktijd. Het aldus berekende percentage heeft de inspecteur berekend en afgerond op 49% (2018) respectievelijk 45% (2019).
4.4.
Het hof stelt vast dat beide partijen bij de berekening van de totale werktijd en de werktijd die is verricht op of boven het grondgebied van Duitsland zijn uitgegaan van de cijfermatige overzichten van belanghebbende. Het hof sluit hierbij aan.
4.5.
Het hof is van oordeel dat de door belanghebbende gehanteerde wijze van afronding, waarbij de werktijd per vlucht wordt afgerond, niet strookt met de wijze waarop op grond van het belastingverdrag wordt berekend in hoeverre de dienstbetrekking in Duitsland wordt uitgeoefend en de wijze waarop de belastingvrijstelling dient te worden berekend. De bepaling van de mate waarin de dienstbetrekking in Duitsland wordt uitgeoefend en de berekening van de belastingvrijstelling vindt immers plaats op jaarbasis. De door de inspecteur gehanteerde berekeningswijze is gebaseerd op dit uitgangspunt. Het hof is derhalve van oordeel dat de door de inspecteur gehanteerde berekeningswijze moet worden gevolgd.
4.6.
Gelet op het vorenstaande stelt het hof het elders belaste inkomen waarvoor recht op voorkoming van dubbele belasting bestaat voor 2018 en 2019 vast op € 76.126 (49% van (€ 157.246 - € 1.887)) respectievelijk € 78.590 (45% van (€ 20.728 + € 156.038 – € 2.121)).
4.7.
Het hof sluit aan bij het oordeel van de rechtbank dat de boete van € 385 passend en geboden is.
Vraag b
4.8.
Het hof veroordeelt de inspecteur tot vergoeding van de kosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in verband met de behandeling van de bezwaren, de beroepen bij de rechtbank en de hoger beroepen bij het hof, omdat de door belanghebbende ingestelde hoger beroepen gegrond zijn en ook de beroepen bij de rechtbank gegrond zijn.
4.9.
Daarbij wordt uitgegaan van twee samenhangende zaken waarin belanghebbende geheel of gedeeltelijk in het gelijk is gesteld. Dit betreft de onderhavige twee zaken.
4.10.
Belanghebbende stelt dat bij de vaststelling van de kostenvergoeding moet worden uitgegaan van een wegingsfactor die hoger is dan 1, omdat de inspecteur pas in hoger beroep tot de conclusie is gekomen dat het loon in Duitsland mag worden belast voor zover belanghebbende de dienstbetrekking in Duitsland uitoefent en dat belanghebbende aldus recht heeft op een belastingvrijstelling. Hierdoor heeft belanghebbende onnodig veel kosten moeten maken.
4.11.
Het hof is van oordeel dat voor alle fasen wegingsfactor 1 dient te worden gehanteerd. Het hof is van oordeel dat sprake is van een gemiddelde zaakzwaarte en dat er geen bijzondere omstandigheden zijn op grond waarvan de wegingsfactor hoger dient te zijn.
4.12.
Het hof stelt de tegemoetkoming in de kosten van de bezwaren op 2 (punten) x € 666 (waarde per punt) x 1 (factor gewicht van de zaak), zijnde € 1.332, en de tegemoetkoming in de proceskosten betreffende de beroepen en de hoger beroepen op, elk, 2 (punten) x € 934 (waarde per punt) x 1 (factor gewicht van de zaak), zijnde € 3.736, is in totaal € 5.068.
4.13.
Gesteld noch gebleken is dat belanghebbende overige voor vergoeding in aanmerking komende kosten als bedoeld in artikel 1 van het Besluit proceskosten bestuursrecht heeft gemaakt.
Conclusie
4.14.
De slotsom is dat de hoger beroepen gegrond zijn.
Ten aanzien van het griffierecht
4.15.
De inspecteur dient aan belanghebbende het bij de rechtbank en het hof betaalde griffierecht van € 51 respectievelijk € 143 te vergoeden, omdat de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd en de beroepen gegrond hadden moeten worden verklaard.
5Beslissing
Het hof:
verklaart de hoger beroepen gegrond;
vernietigt de uitspraak van de rechtbank;
verklaart de tegen de uitspraken op bezwaar bij de rechtbank ingestelde beroepen gegrond;
vernietigt de uitspraken op bezwaar, behoudens de uitspraak op bezwaar betreffende de boete 2019;
vermindert de navorderingsaanslag IB/PVV 2018 naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 154.464 en een vermindering elders belast inkomen van € 76.126;
vermindert de aanslag IB/PVV 2019 naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 173.771 en een vermindering elders belast inkomen van € 78.590;
vermindert de beschikkingen belastingrente evenredig;
bepaalt dat de inspecteur aan belanghebbende het betaalde griffierecht voor de behandeling van de beroepen bij de rechtbank en de hoger beroepen bij het hof van, in totaal, € 194 vergoedt;
veroordeelt de inspecteur in de kosten van de bezwaren van € 1.332;
veroordeelt de inspecteur in de kosten van de gedingen bij de rechtbank en het hof van € 5.068.
De uitspraak is gedaan door T.A. Gladpootjes, voorzitter, P.J. Wattel en S. van Thiel, in tegenwoordigheid van M.M. Stassen-Kanters, als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst.
De griffier, De voorzitter,
M.M. Stassen-Kanters T.A. Gladpootjes
Het aanwenden van een rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
(Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
Het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
de naam en het adres van de indiener;
de dagtekening;
een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
e gronden van het beroep in cassatie.
Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten.
Artikel 14, lid 1, en artikel 22, lid 2, letter b, van het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen, Berlijn, 12 april 2012.
1 punt voor bezwaarschrift en 1 punt voor het verschijnen op de hoorzitting, zie Besluit proceskosten bestuursrecht.
1 punt voor beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op de zitting, zie Besluit proceskosten bestuursrecht. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
