|
|
|
| ECLI:NL:RBROT:2026:15015 | | | | | Datum uitspraak | : | 30-10-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 19-11-2026 | | Instantie | : | Rechtbank Rotterdam | | Zaaknummers | : | ROT 26/8245 | | Rechtsgebied | : | Bestuursrecht | | Indicatie | : | Verzoek om een voorlopige voorziening. Verzoekster heeft een aanvraag ingediend voor maatschappelijke opvang voor haarzelf en haar minderjarige kinderen. De voorzieningenrechter vindt dat het college voldoende heeft uitgelegd dat geen recht bestaat op maatschappelijke opvang, omdat verzoekster zelfredzaam is. Daarnaast heeft het college voldoende aandacht gehad voor de belangen van de minderjarige kinderen, onder meer door het gezin bijna 4 maanden kosteloos te laten verblijven in een hotel. Het verzoek wordt afgewezen. | | Trefwoorden | : | bijstandsuitkering | | | levensonderhoud | | | uitkering | | | | Uitspraak | RECHTBANK ROTTERDAM
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 26/8245
uitspraak van de voorzieningenrechter van 30 oktober 2026 in de zaak tussen
[verzoekster], zonder vaste woon- of verblijfplaats, verzoekster
(gemachtigde: mr. M.F.C. Gommans),
en
het college van burgemeester en wethouders van Maassluis
(gemachtigde: [naam 1]).
Samenvatting
Verzoekster heeft een aanvraag ingediend voor maatschappelijke opvang voor haarzelf en haar minderjarige kinderen. De voorzieningenrechter vindt dat het college voldoende heeft uitgelegd dat geen recht bestaat op maatschappelijke opvang, omdat verzoekster zelfredzaam is. Daarnaast heeft het college voldoende aandacht gehad voor de belangen van de minderjarige kinderen, onder meer door het gezin bijna 4 maanden kosteloos te laten verblijven in een hotel. Het verzoek wordt afgewezen.
Procesverloop
1. Verzoekster heeft een aanvraag ingediend voor maatschappelijke opvang voor haarzelf en haar 5 minderjarige kinderen. Het college heeft deze aanvraag met het bestreden besluit van 14 september 2026 afgewezen. Verzoekster heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
2. De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 26 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster, de gemachtigde van verzoekster, [naam 2] (basisschooldirecteur, namens verzoekster), de gemachtigde van het college, [naam 3] en [naam 4] (vanuit het wijkteam, beiden namens het college).
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Wat is er gebeurd?
3. Verzoekster heeft de Surinaamse nationaliteit. Zij had in Suriname geen vaste woon- of verblijfplaats, maar verbleef bij verschillende familieleden. Zij is in juni 2025 met haar kinderen naar Nederland gekomen om een betere toekomst op te kunnen bouwen. Zij had geregeld dat zij bij een tante kon verblijven, maar bij aankomst in Nederland bleek dat een loze belofte. Verzoekster is toen met haar kinderen bij haar oma in Maassluis gaan wonen. Op 29 juni 2026 is verzoekster samen met haar kinderen door haar oma op straat gezet.
Waar gaat het in deze zaak om?
4. Verzoekster heeft zich op 29 juni 2026 bij het wijkteam van Maassluis gemeld met haar kinderen. Verzoekster heeft vervolgens 2 dagen verbleven bij de vader van haar jongste kind. Daarna heeft zij tot 8 juli 2026 verbleven in een hotel op kosten van het Rode Kruis. Verzoekster heeft op 7 juli 2026 een aanvraag ingediend voor maatschappelijke opvang. Het college heeft verzoekster en haar kinderen tijdelijk opvang verleend en in de tussentijd onderzoek gedaan naar verzoeksters persoonlijke omstandigheden.
Het college heeft verzoeksters aanvraag met het bestreden besluit afgewezen. Volgens het college is verzoekster in staat om zich op eigen kracht (met gebruikelijke hulp) te handhaven in de samenleving. Het college heeft daarom bepaald dat de door het college verleende opvang wordt beëindigd per 1 november 2026. Verzoekster is het hier niet mee eens. Zij wil met het verzoek om een voorlopige voorziening bereiken dat het college de opvang dient voort te zetten, tot 6 weken na de beslissing op het bezwaarschrift.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek af
5. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
Is er een spoedeisend belang?
6. Een procedure bij de voorzieningenrechter is een spoedprocedure. Een voorlopige voorziening kan alleen worden getroffen als er een spoedeisend belang is, waardoor iemand niet kan wachten op een beslissing op zijn bezwaar- of beroepschrift. De voorzieningenrechter dient eerst te kijken of er sprake is van een spoedeisend belang, voordat de zaak inhoudelijk kan worden behandeld.
7. Verzoekster en haar kinderen kunnen tot 1 november 2026 op kosten van het college in een hotel verblijven. Volgens verzoekster is het haar nog niet gelukt om voor de periode daarna onderdak te vinden. Dit betekent dat verzoekster in principe vanaf 1 november 2026 op straat staat met haar minderjarige kinderen. De voorzieningenrechter ziet hierin een voldoende spoedeisend belang voor een inhoudelijke beoordeling van de zaak.
Waarom wijst de voorzieningenrechter het verzoek af?
8. Voor recht op maatschappelijke opvang is van belang of iemand zich kan handhaven in de samenleving. Het gaat dus om de vraag of iemand zelfredzaam is. Als een zelfredzaam persoon een woning krijgt, dan zijn de problemen van die persoon daarmee ook opgelost. Bij iemand die niet zelfredzaam is, is dat niet het geval. De persoon die niet zelfredzaam is, zal ondanks het krijgen van een woning nog steeds geholpen moeten worden om zijn dagelijks leven te organiseren. Om die reden wordt bij maatschappelijke opvang het verlenen van opvang dan ook gekoppeld aan een hulptraject.
9. Gelet op de hulpvraag van verzoekster moet beoordeeld worden of haar huisvestingsprobleem wordt veroorzaakt omdat zij zich niet kan handhaven in de samenleving.
10. Het college heeft onderzoek verricht naar de situatie van verzoekster. De voorzieningenrechter stelt vast dat de bevindingen van dit onderzoek niet volledig terugkomen in het dossier van het college. Tijdens de zitting hebben medewerkers van het wijkteam een toelichting gegeven op het onderzoek dat heeft plaatsgevonden en de contacten die er zijn geweest met verzoekster en de mensen om haar heen. Gelet op deze toelichting is de voorzieningenrechter vooralsnog van oordeel dat het onderzoek op een zorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden. Daar komt bij dat het college in de bezwaarprocedure nader kan motiveren welke stappen in het onderzoek zijn doorlopen.
11. Verzoekster voert aan dat zij problemen heeft op het gebied van sociaal functioneren en relatieproblematiek/huiselijk geweld. Verzoekster heeft tijdens de zitting toegelicht dat zij in Suriname huiselijk geweld heeft meegemaakt. Zij heeft de relatie verbroken en is toen bij familie in Suriname gaan wonen. Volgens verzoekster is zij in Nederland psychisch mishandeld door haar oma en een oom. Het college heeft tijdens de zitting verklaard dat tijdens het onderzoek vragen zijn gesteld over huiselijk geweld, maar dat verzoekster daar geen concreet antwoord op heeft gegeven. Het bestreden besluit is gebaseerd op de informatie die verzoekster heeft verstrekt. Als verzoekster geen openheid van zaken wil geven, dan wil dat niet zeggen dat het onderzoek niet zorgvuldig is geweest. Het is aan verzoekster om haar volledige medewerking te verlenen aan het onderzoek.
Verzoekster verwijt het college ook dat geen aandacht is geschonken aan de zorgen die zijn geuit door een vriendin over verzoeksters psychische toestand. Die vriendin heeft het college laten weten dat verzoekster suïcidale gedachten zou hebben. De voorzieningenrechter stelt vast dat het gesprek met die vriendin heeft plaatsgevonden na het nemen van het bestreden besluit. Daarnaast heeft het college verklaard dat deze melding serieus is genomen en dat contact is opgenomen met verzoekster. Volgens het college heeft verzoekster verklaard dat zij in een opwelling bepaalde uitlatingen had gedaan, maar dat zij geen suïcidale gedachten had. Ook tijdens de zitting heeft verzoekster verklaard dat zij geen suïcidale gedachten heeft.
Het college heeft tijdens de zitting gesteld dat verzoekster snel gebrouilleerd raakt met de mensen om haar heen. Het wijkteam heeft aangeboden om te bemiddelen tussen verzoekster enerzijds en diverse familieleden en de vaders van haar kinderen anderzijds. De insteek is daarbij niet dat haar kinderen bij de vaders moeten gaan wonen of dat ze weer bij haar oma moet gaan wonen. Het gaat het college erom dat de relaties weer worden hersteld, zodat zij een netwerk heeft dat haar zou kunnen helpen bij het regelen van praktische zaken. Volgens het college heeft verzoekster deze bemiddeling echter afgeslagen.
12. Verzoekster voert verder aan dat zij problemen heeft met huisvesting, schulden en financiën. Tijdens de zitting heeft verzoekster verklaard dat zij alleen een schuld heeft bij de zorgverzekering. Zij heeft eerder tegenover het wijkteam verklaard dat zij zelf haar administratie kan doen, maar dat zij hulp nodig heeft bij het regelen van bepaalde zaken. Verzoekster heeft verder tijdens de zitting verklaard dat zij in Suriname nooit heeft gewerkt en dat zij werd geholpen door haar moeder (die inmiddels op Curaçao woont) en andere familieleden. In Nederland heeft zij wel gewerkt. Nadat zij door haar oma op straat is gezet, heeft zij zich afgemeld op haar werk. Het wijkteam heeft verzoekster aangeboden om haar te helpen op het gebied van financiën, zoals het aanvragen van een WW-uitkering of een bijstandsuitkering, en het verkrijgen van alimentatie van de vaders van haar kinderen. Volgens het college slaat verzoekster echter alle hulp – anders dan huisvesting – af.
13. Er is niet gebleken dat verzoekster aantoonbare lichamelijke of psychische klachten heeft. Verzoekster heeft in Nederland gewerkt. Verzoekster is dus in staat om in haar eigen levensonderhoud te voorzien. Daarnaast kan zij hulp krijgen bij het aanvragen van uitkeringen of het verkrijgen van alimentatie. Zij heeft een zorgverzekering. Zij staat ingeschreven bij woningbouwverenigingen en reageert op woningen. Het feit dat verzoekster op dit moment geen stabiel onderdak voor zichzelf en haar kinderen kan vinden, is niet het gevolg van problemen die zij ondervindt bij het zich handhaven in de samenleving. Bij verzoekster is sprake van een huisvestingsprobleem door een tekort aan (betaalbare) woonruimte in deze regio. De maatschappelijke opvang is echter niet bedoeld om hiervoor een oplossing te bieden.
14. In dit geval bestaat ook geen grond voor het oordeel dat het college zich onvoldoende rekenschap heeft gegeven van de belangen van de minderjarige kinderen van verzoekster. Op dit moment bestaan geen zorgen over het welzijn van de kinderen. De school heeft weliswaar een melding gemaakt bij Veilig Thuis, maar de zorgen vanuit school zagen op het ontbreken van een stabiele woonsituatie. Daarnaast heeft verzoekster verklaard dat geen sprake is van gedrags- of ontwikkelingsproblemen bij de kinderen. De voorzieningenrechter stelt verder vast dat het college – ondanks dat verzoekster niet tot de doelgroep van de maatschappelijke opvang behoort – bijna 4 maanden heeft voorzien in de kosten van het verblijf in een hotel om verzoekster voldoende tijd en gelegenheid te bieden om zelf onderdak te vinden. Daarnaast heeft het college voorzien in de kosten van het openbaar vervoer tussen de opvanglocatie en de school van de kinderen, om te voorkomen dat de tijdelijke opvang zou leiden tot een onderbreking van hun schoolgang.
Hoe nu verder?
15. Verzoekster zal zelf actief op zoek moeten gaan naar huisvesting. Omdat zij geen recht heeft op maatschappelijke opvang, zal ze haar horizon moeten verbreden en moeten kijken naar andere gebieden in Nederland waar de woningnood niet zo hoog is als in de regio Rotterdam.
16. Tijdens de zitting heeft de schooldirecteur verklaard dat de instabiele huisvestingssituatie in zijn visie wel schadelijk is voor verzoeksters kinderen. Het college zal ook tijdens de bezwaarprocedure aandacht moeten schenken aan de belangen van de minderjarige kinderen. Daarnaast zal het college de bevindingen van het onderzoek naar verzoeksters zelfredzaamheid goed moeten uitleggen aan verzoekster.
Conclusie en gevolgen
17. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af. Dat betekent dat het college na 1 november 2026 geen opvang meer hoeft te verlenen voor verzoekster en haar kinderen. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Zoethout, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van E.C. Petrusma, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 30 oktober 2026.
De voorzieningenrechter is verhinderd
de uitspraak te tekenen.
griffier
voorzieningenrechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Artikel 1.2.1, aanhef en onder c, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo)
Zoals bedoeld in artikel 3 van het IVRK. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|