Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:RBZWB:2026:10734 
 
Datum uitspraak:04-11-2026
Datum gepubliceerd:18-11-2026
Instantie:Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zaaknummers:BRE 26/2679
Rechtsgebied:Socialezekerheidsrecht
Indicatie:Deze zaak gaat over een geweigerde gehandicaptenparkeerkaart voor een passagier. Pas in bezwaar is een mentale beperking gesteld. Dit is afgedaan met een telefoontje met de keuringsarts, waardoor het advies niet inzichtelijk is. Het college krijgt met een tussenuitspraak de gelegenheid dit te herstellen.
Trefwoorden:ingezetene
 
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Zittingsplaats Breda

Bestuursrecht

zaaknummer: BRE 26/2679 T

tussenuitspraak van de enkelvoudige kamer van 4 november 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. M. Busse),

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Steenbergen.


Samenvatting

1. Deze tussenuitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres. Zij had gevraagd om een gehandicaptenparkeerkaart voor haar als bestuurder en als passagier. De bestuurderskaart heeft ze gekregen, maar de passagierskaart is geweigerd. Eiseres is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag van de passagierskaart. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank of het college de aanvraag op goede gronden heeft afgewezen.



Procesverloop

2. Eiseres heeft op 12 juni 2025 de aanvraag ingediend. Het college heeft op 1 juli 2025 de bestuurderskaart toegewezen, maar de passagierskaart afgewezen. Met het bestreden besluit van 10 maart 2026 op het bezwaar van eiseres heeft het college de weigering voor de gehandicaptenparkeerkaart voor een passagier in stand gelaten.


2.1.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.



2.2.
De rechtbank heeft het beroep op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en [vertegenwoordiger college 1] en [vertegenwoordiger college 2] namens het college.




Overwegingen


Toetsingskader


3. Ingevolge artikel 49, eerste lid, van het Besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer (BABW) kan aan een gehandicapte, overeenkomstig de bij ministeriële regeling gestelde criteria, door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar hij als ingezetene met een adres is ingeschreven in de basisregistratie personen, een gehandicaptenparkeerkaart worden verstrekt.


3.1.
Ingevolge artikel 1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Regeling gehandicaptenparkeerkaart (Regeling) kunnen passagiers van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij – met de gebruikelijke loophulpmiddelen – in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan honderd meter aan een stuk te voet te overbruggen en die voor het vervoer van deur tot deur continu afhankelijk zijn van de hulp van de bestuurder, voor een gehandicaptenparkeerkaart in aanmerking komen.



3.2.
De wettelijke regels en beleidsregels die van belang zijn voor deze zaak, staan in de bijlage bij deze uitspraak.


Is het advies van SAP zorgvuldig tot stand gekomen?


4. Ter voorbereiding van het besluit op de aanvraag heeft een medisch deskundige van Stichting SAP (SAP) eiseres thuis bezocht. Hij heeft volgens eiseres alleen de fysieke aspecten beoordeeld en niet de mentale gezondheid van eiseres. Hij heeft hierover ook geen contact gehad met bijvoorbeeld de huisarts. Dat er bij eiseres geen sprake is van een vastgestelde stoornis of diagnose betekent niet dat geen sprake is van ernstige mentale problematiek. Eiseres stelt dat zij buiten haar vertrouwde omgeving voor het vervoer van deur tot deur continu afhankelijk is van hulp van de bestuurder. Doordat dit niet voldoende is onderzocht, is het rapport van SAP onzorgvuldig en kan het volgens eiseres niet aan het besluit ten grondslag worden gelegd.



4.1.
Het college geeft aan dat het onderzoek is uitgevoerd door een onafhankelijke verzekeringsarts van de SAP. Dat advies kan worden aangemerkt als een deskundigenadvies. Het college mag dat in beginsel aan zijn besluit ten grondslag leggen. Omdat daaruit geen bijzonderheden naar voren kwamen is dat ook zo opgenomen in het rapport. Eiseres heeft niet aangetoond dat sprake is van een vastgestelde diagnose en de informatie van de huisarts is ook geen medisch deskundigenadvies. Het college heeft nog gebeld met de keuringsarts en die heeft telefonisch bevestigd dat hij ook het psychisch functioneren heeft getoetst. Het college mocht dus uit blijven gaan van het advies van SAP.



4.2.
Deze beroepsgrond slaagt. Volgens vaste rechtspraak mag een bestuursorgaan op het advies van een deskundige afgaan, nadat is nagegaan of dit advies op een zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusies daarop aansluiten (de vergewisplicht). Het is vervolgens aan de aanvrager om met medische stukken aannemelijk te maken dat het medisch advies niet klopt.



4.3.
In dit geval heeft eiseres stellig verklaard dat haar ten tijde van het tien minuten durende huisbezoek uitsluitend is gevraagd of ze een rollator heeft en of ze een rolstoel heeft. Andere vragen zijn volgens haar niet gesteld. Er is niets gevraagd over haar mentale toestand. Het onderzoeksrapport dat is overgelegd laat ruimte voor de juistheid van deze lezing van eiseres. Hoewel eiseres in eerste instantie bij de aanvraag niet heeft aangegeven dat er sprake was van mentale problemen, en er dus geen aanleiding was hier uitgebreid op in te gaan, heeft ze dat in haar bezwaarschrift wel uitdrukkelijk aangegeven. De beslissing op bezwaar is een volledige heroverweging, waarin het college alle feiten en omstandigheden opnieuw mee moet wegen.



4.4.
In dit geval heeft het college bij de beoordeling van het bezwaar voor wat betreft de verklaring van eiseres en haar huisarts volstaan met een telefonische navraag bij de keuringsarts. De keuringsarts heeft het rapport niet schriftelijk aangevuld. Daarmee is niet inzichtelijk op welke wijze de keuringsarts tot deze conclusie is gekomen en kan dus ook niet nagegaan worden of deze conclusie op een zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusie daarop aansluit. Daarmee is het overgelegde onderzoeksrapport onvoldoende om de beslissing op bezwaar op te baseren.


Bestuurlijke lus


5. Zoals hiervoor is overwogen is het bestreden besluit in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. Op grond van artikel 8:51a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de rechtbank het bestuursorgaan in de gelegenheid stellen een gebrek in het bestreden besluit te herstellen of te laten herstellen. Op grond van artikel 8:80a van de Awb doet de rechtbank dan een tussenuitspraak. De rechtbank ziet aanleiding om het college in de gelegenheid te stellen het gebrek te herstellen. Dat herstellen kan hetzij met een aanvullende motivering, hetzij, voor zover nodig, met een nieuwe beslissing op bezwaar, na of tegelijkertijd met intrekking van het nu bestreden besluit. Om het gebrek te herstellen, moet het college een schriftelijke aanvulling op het onderzoeksrapport op laten stellen. Gelet op het tijdsverloop tussen het controlebezoek en deze nieuwe verklaring, is de rechtbank van oordeel dat het de voorkeur verdient de verklaring op een nieuw controlebezoek te baseren. Dit om twijfel aan de betrouwbaarheid van een verklaring die pas anderhalf jaar na het controlebezoek op schrift wordt gesteld te voorkomen. De rechtbank bepaalt de termijn waarbinnen het college het gebrek kan herstellen op zes weken na verzending van deze tussenuitspraak.



5.1.
Het college moet op grond van artikel 8:51b, eerste lid, van de Awb én om nodeloze vertraging te voorkomen zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen twee weken, meedelen aan de rechtbank of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen. Als het college gebruik maakt van die gelegenheid, zal de rechtbank eiseres in de gelegenheid stellen binnen vier weken te reageren op de herstelpoging van het college. In beginsel, ook in de situatie dat het college de hersteltermijn ongebruikt laat verstrijken, zal de rechtbank zonder tweede zitting uitspraak doen op het beroep.



5.2.
Het geding zoals dat na deze tussenuitspraak wordt gevoerd, blijft in beginsel beperkt tot de beroepsgronden zoals die zijn besproken in de tussenuitspraak, omdat het inbrengen van nieuwe geschilpunten over het algemeen in strijd met de goede procesorde wordt geacht.



5.3.
De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan tot de einduitspraak op het beroep. Dat laatste betekent ook dat zij over de proceskosten en het griffierecht nu nog geen beslissing neemt.




Beslissing

De rechtbank:
- draagt het college op binnen twee weken de rechtbank mee te delen of het gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen;
- stelt het college in de gelegenheid om binnen zes weken na verzending van deze tussenuitspraak het gebrek te herstellen met inachtneming van de overwegingen en aanwijzingen in deze tussenuitspraak;
- houdt iedere verdere beslissing aan.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J. Schouw, rechter, in aanwezigheid van mr. drs. R.J. Wesel, griffier, op 4 november 2026 en openbaar gemaakt middels geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.













griffier


rechter







Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:








Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Tegen deze tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.



Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving


Regeling gehandicaptenparkeerkaart



Artikel 1

1. Voor een gehandicaptenparkeerkaart kunnen in aanmerking komen:


(…)


passagiers van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij - met de gebruikelijke loophulpmiddelen - in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen en die voor het vervoer van deur tot deur continu afhankelijk zijn van de hulp van de bestuurder;


(….)
2. Op de gehandicaptenparkeerkaart wordt met een hoofdletter B aangegeven of het een gehandicapte bestuurder betreft en een hoofdletter P of het een gehandicapte passagier betreft. Een combinatie van beide is mogelijk. (…)
(…)


Artikel 2

1. Een gehandicaptenparkeerkaart wordt niet afgegeven alvorens een geneeskundig onderzoek heeft plaatsgehad met betrekking tot de handicap van de aanvrager.
(…)


Centrale Raad van Beroep van 22 mei 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1124.


Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) van 12 juni 2013, ECLI:NL:RVS:2013:CA2877.
Link naar deze uitspraak