Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:RBZWB:2026:11003 
 
Datum uitspraak:06-11-2026
Datum gepubliceerd:18-11-2026
Instantie:Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zaaknummers:BRE 25/2422
Rechtsgebied:Belastingrecht
Indicatie:WOZ, goede justitie.
Trefwoorden:belastingrecht
ozb
perceel
tarieven
taxatie
woz waarde
woz-waarde
 
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Zittingsplaats Middelburg

Belastingrecht

zaaknummer: BRE 25/2422

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 6 november 2026 in de zaak tussen

[belanghebbende] , uit [plaats] , belanghebbende

en

de heffingsambtenaar van Sabewa Zeeland, de heffingsambtenaar.


Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de vaststelling van de waarde van de onroerende zaak aan [adres] in [plaats] (de woning) per 1 januari 2024 (de waardepeildatum) (de waardebeschikking) en de aan belanghebbende opgelegde aanslag onroerendezaakbelastingen van de gemeente Hulst voor het jaar 2025 (de aanslag). Belanghebbende is het niet eens met de waardebeschikking en de aanslag. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank beoordeelt of de heffingsambtenaar de waarde van de woning op de waardepeildatum tot de juiste hoogte heeft vastgesteld.


1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de heffingsambtenaar en belanghebbende de waarde van de woning op de waardepeildatum niet aannemelijk hebben gemaakt. De rechtbank stelt daarom de waarde in goede justitie vast. Dit betekent dat de waardebeschikking en de aanslag worden verminderd. Het beroep is dus gegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.




Procesverloop

2. De heffingsambtenaar heeft met de waardebeschikking de waarde van de woning op de waardepeildatum vastgesteld op € 380.000. Met deze waardebeschikking is aan belanghebbende ook de aanslag voor het jaar 2025 opgelegd.


2.1.
De heffingsambtenaar heeft bij uitspraak op bezwaar van 28 april 2025 het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.



2.2.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.



2.3.
De rechtbank heeft het beroep op 10 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: belanghebbende en namens de heffingsambtenaar mr. B. Smit.



2.4.
De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst en de zaak voor een termijn van zes weken aangehouden. Daarbij zijn partijen in de gelegenheid gesteld om de rechtbank te berichten of zij een compromis hebben bereikt.



2.5.
De heffingsambtenaar heeft bij brief van 21 juli 2026 aan de rechtbank meegedeeld dat de basisregistratie adressen en gebouwen (BAG) van de gemeente Hulst op basis van de volledige bouwtekening de gebruiksoppervlakte van de woning opnieuw heeft bepaald op 182 m². De heffingsambtenaar heeft daarom voorgesteld om de waarde van de woning te verlagen tot € 363.000.



2.6.
Belanghebbende heeft daarop schriftelijk gereageerd en nadere stukken ingediend. De rechtbank heeft de heffingsambtenaar vervolgens bij brief van 31 augustus 2026 in de gelegenheid gesteld om binnen vier weken te reageren op de ingediende stukken.



2.7.
De heffingsambtenaar heeft bij brief van 1 september 2026 meegedeeld dat de BAG van de gemeente Hulst een nader onderzoek heeft ingesteld naar de gebruiksoppervlakte van de woning en dat zij de totale gebruiksoppervlakte van de woning nader heeft bepaald op 163 m². De heffingsambtenaar heeft daarom haar eerdere compromisvoorstel herzien en voorgesteld om de waarde van de woning te verlagen tot € 349.000.



2.8.
De rechtbank heeft vervolgens partijen tot 2 oktober 2026 de gelegenheid geboden om haar te informeren of zij een compromis hebben bereikt.



2.9.
Vervolgens heeft de heffingsambtenaar in een e-mail van 15 september 2026 nader toegelicht hoe tot de nieuwe oppervlakten is gekomen, en daarbij bevestigd dat de houtopslag geen pand is en uit de taxatie is verwijderd waarmee de waarde na aanpassing dan € 345.000 zou zijn. De rechtbank heeft echter niet binnen de gestelde termijn vernomen dat partijen een compromis hebben bereikt. De rechtbank ziet geen aanleiding om een nadere zitting te houden en heeft het onderzoek daarom bij brief met dagtekening 27 oktober 2026 gesloten.




Feiten

3. Belanghebbende is eigenaar van de woning. Het is een vrijstaande semi-bungalow uit 1973, met een aangebouwde garage, een aangebouwde berging en een tuinhuis op een perceel van 724 m².



Beoordeling door de rechtbank


Toetsingskader

4. Op grond van artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de woning bepaald op de waarde die aan de woning dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Deze waarde is naar de bedoeling van de wetgever "de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding".


4.1.
De waarde van de woning is bepaald met de vergelijkingsmethode. Dit houdt in dat de waarde wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking met de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de WOZ-waarde niet te hoog heeft vastgesteld.



4.2.
Pas als de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de rechtbank toe aan de vraag of belanghebbende de door hem verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt. Indien ook dat laatste niet het geval is, kan de rechtbank schattenderwijs zelf tot een vaststelling van de in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ bedoelde waarde komen.


Onderbouwing van de waarde door de heffingsambtenaar



4.3.
De heffingsambtenaar heeft aan de waardevaststelling in beroep een taxatierapport met matrix ten grondslag gelegd. Het taxatierapport is op 8 april 2026 door [taxateur] opgemaakt. In het taxatierapport is de waarde van de woning berekend op € 436.000.



4.4.
In de matrix is de woning vergeleken met referentiewoningen. Als referentiewoningen zijn gebruikt de woningen aan [referentiewoning 1] , [referentiewoning 2] en [referentiewoning 3] in [plaats] . De heffingsambtenaar is in de matrix ervan uitgegaan dat de woning van belanghebbende bestaat uit de woning (1973) met een oppervlakte van 148 m², een aangebouwde garage (1974) met een oppervlakte van 22 m², een aangebouwde berging (1974) met een oppervlakte van 12 m², een berging (2022) met een oppervlakte van 9 m² en een tuinhuis.


Objectkenmerken van de woning



4.5.
Belanghebbende heeft aangevoerd dat de heffingsambtenaar bij de vaststelling van de waarde van de woning is uitgegaan van onjuiste objectkenmerken. Volgens belanghebbende is de garage tegelijkertijd met de woning gebouwd, is de aangebouwde berging pas gebouwd in 1982 en beschikt de woning niet over een berging uit 2022. Verder heeft belanghebbende op basis van oude bouwtekeningen berekend dat de woning en de garage samen een oppervlakte hebben van 124 m². De oppervlakte van de aangebouwde berging is volgens belanghebbende wel juist vastgesteld op 12 m².



4.6.
Ter zitting is onduidelijkheid blijven bestaan over de juistheid van de objectkenmerken van de woning en is besproken dat het wenselijk zou zijn als er een inpandige opname plaats zou vinden. De rechtbank heeft partijen daarom geruime tijd in de gelegenheid gesteld om de juistheid van die objectkenmerken nader vast te stellen.



4.7.
Tot op heden is de rechtbank niet gebleken dat door de taxateur van de heffingsambtenaar een deugdelijke inpandige opname van de woning heeft plaatsgevonden. De heffingsambtenaar heeft naar aanleiding van het nader onderzoek door de BAG van de gemeente Hulst wel geconcludeerd dat bij de waardevaststelling is uitgegaan van onjuiste objectkenmerken (zie 2.7). Volgens het nadere standpunt van de heffingsambtenaar heeft de woning een oppervlakte van 129 m², de aangebouwde garage een oppervlakte van 24 m² en de aangebouwde berging een oppervlakte 10 m².



4.8.
De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar ook met het nadere onderzoek niet aannemelijk heeft gemaakt dat de door hem gestelde oppervlakten juist zijn. Partijen verschillen hierover nog steeds van mening en het onderzoek is zonder onderliggende stukken, zoals de volledige bouwtekening op basis waarvan de afdeling BAG de gebruiksoppervlakte opnieuw heeft bepaald, voor de rechtbank niet controleerbaar. Weliswaar leidt toepassing van de door de heffingsambtenaar gestelde oppervlakten in combinatie met de (overige) uitgangspunten uit de taxatiematrix tot een waarde boven de beschikte waarde, maar die oppervlakten staan dus niet vast. Bij toepassing van de door belanghebbende gestelde oppervlakten op dezelfde matrix komt de waarde juist aanzienlijk lager uit dan de beschikte waarde. De heffingsambtenaar heeft daarom niet aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning voor het belastingjaar 2025 niet te hoog is vastgesteld.


Heeft belanghebbende de door hem voorgestane waarde aannemelijk gemaakt?



4.9.
Omdat de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de vraag aan de orde of belanghebbende een lagere waarde aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank beantwoord die vraag ontkennend. Belanghebbende heeft geen concrete waarde bepleit en ook geen toereikende onderbouwing van een lagere waarde gegeven.


Vaststelling waarde van de woning door de rechtbank



4.10.
Omdat geen van beide partijen aan de op hen rustende bewijslast heeft voldaan, stelt de rechtbank de waarde van de woning op de waardpeildatum in goede justitie vast. De rechtbank is daarbij niet gebonden aan de door de heffingsambtenaar gedane compromisvoorstellen. De rechtbank stelt deze waarde vast op € 355.000. De overige beroepsgronden leiden niet tot een voor belanghebbende gunstigere positie.




Conclusie en gevolgen

5. Het beroep is gegrond. Dit betekent dat de bij beschikking vastgestelde waarde wordt verminderd tot € 355.000. De aanslag OZB wordt dienovereenkomstig verminderd.


5.1.
Omdat het beroep gegrond is, moet de heffingsambtenaar het griffierecht aan belanghebbende vergoeden. Daarnaast moet de heffingsambtenaar de kosten vergoeden die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Belanghebbende heeft verzocht om toekenning van een reiskostenvergoeding voor het bijwonen van de zitting op basis van een retour met de auto tussen [plaats] en Breda. De rechtbank overweegt dat de vergoeding van de reiskosten voor het bijwonen van de zitting als uitgangspunt bepaald wordt naar een tarief waarvan de hoogte gelijk is aan de reiskosten per openbaar vervoer, laagste klasse. De heffingsambtenaar heeft echter geen bezwaar geuit tegen berekening van de reiskostenvergoeding op basis van een retour met de auto en de rechtbank acht dat in dit geval ook passend. De rechtbank becijfert de reiskosten op basis van een retour met de auto tussen [plaats] en Breda op een bedrag van € 51,24 (183 kilometer maal € 0,28 per kilometer). Belanghebbende heeft geen andere kosten gesteld die voor vergoeding in aanmerking komen.




Beslissing

De rechtbank:


verklaart het beroep gegrond;


vernietigt de uitspraak op bezwaar;


vermindert de bij beschikking vastgestelde waarde van de woning per waardepeildatum 1 januari 2024 tot een bedrag van € 355.000;


vermindert de aanslag OZB voor het belastingjaar 2025 dienovereenkomstig;


veroordeelt de heffingsambtenaar tot betaling van € 51,24 aan proceskosten aan belanghebbende;


bepaalt dat de heffingsambtenaar het griffierecht van € 53 aan belanghebbende moet vergoeden.




Deze uitspraak is gedaan door mr. J.W. Ponds, rechter, in aanwezigheid van mr. F.E.M. Houben, griffier.











griffier


rechter






De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl en aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.



Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.




Kamerstukken II 1992/93, 22 885, nr. 3, blz. 44.


Artikel 1, eerste lid, onderdeel d, in samenhang met artikel 2, eerste lid, onderdeel d, van het Besluit.


Artikel 2, eerste lid, onderdeel d, van het Besluit proceskosten bestuursrecht, in samenhang met artikel 11, eerste lid, onderdeel d, van het Besluit tarieven in strafzaken 2003.
Link naar deze uitspraak